August 2018

சுலைமான், தாவூதுக்கு வாரிசானார். அவர், ‘மனிதர்களே! பறவைகளின் மொழி எமக்குக் கற்றுத் தரப்பட்டுள்ளது. மேலும், (தேவையான) அனைத்துப் பொருட்களும் எங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன. நிச்சயமாக இதுவே தெளிவான பேரருளாகும்’ எனக் கூறினார்.”   
“ஜின்கள், மனிதர்கள், பறவைகள் என்பவற்றிலிருந்து சுலைமானுக்கு அவரது படைகள் ஒன்று திரட்டப்பட்டு, அவர்கள் அணியணியாக நிறுத்தப்பட்டனர்.”
“அவர்கள் எறும்புகளின் (வசிப்பிடமான) பள்ளத்தாக்கிற்கு வந்தபோது, ஓர் எறும்பு, ‘எறும்புகளே! சுலைமானும் அவரது படையினரும் தாம் உணராதவர்களாக உங்களை மிதித்துவிடாதிருப்பதற்காக உங்கள் வசிப்பிடங்களுக்குள் நீங்கள் நுழைந்து கொள்ளுங்கள்’ என்று கூறியது.”
“அதன் பேச்சினால் சிரித்தவராக புன்னகை புரிந்தார். ‘எனது இரட்சகனே! என் மீதும் என் பெற்றோர் மீதும் நீ செய்த உனது அருளுக்கு நான் நன்றி செலுத்துவதற்கும், நீ பொருந்திக் கொள்ளும் நல்லறத்தை நான் செய்வதற்கும் நீ எனக்கு அருள் புரிவாயாக! உனது அருளால் உனது நல்லடியார்களுடன் என்னையும் இணைத்துக் கொள்வாயாக’ என்று (பிரார்த்தித்துக்) கூறினார்.” (27:16-19)
சுலைமான் நபியுடன் சம்பந்தப்பட்ட இந்த சரித்திரத்தை எறும்பின் கதையாக சிறுவர்களுக்குப் புரிய வைக்கலாம்.
சுலைமான் நபிக்கு மகத்தான ஆட்சியை அல்லாஹ் வழங்கியிருந்தான். அவருக்கு பறவைகள், ஏனைய உயிரினங்களின் மொழியையும் அல்லாஹ் கற்றுக் கொடுத்திருந்தான் என்பதை விளக்கலாம்.
அவர் ஒருநாள் தன் படையுடன் பயணித்துக் கொண்டிருந்த போது ஒரு எறும்புக் கூட்ட ஓடையை அவர் அண்மித்தார். அப்போது ஒரு எறும்பு தனது சக எறும்புகளிடம், ‘ஓ எறும்புக் கூட்டமே! நீங்கள் உங்கள் பொந்துகளுக்குள் நுழைந்துவிடுங்கள். சுலைமானும் அவரது படையும் வந்து கொண்டிருக்கின்றனர். அவர்களை அறியாமல் அவர்கள் உங்களை மிதித்துவிடப் போகின்றார்கள்’ என்று கூறியது.
இது சுலைமான் நபிக்குக் கேட்டது! புரிந்தது! அவர் சிரித்தார். அல்லாஹ் தந்த மகத்தான ஆட்சி, அறிவுக்காக அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்தினார்.
இந்த எறும்புக் கதையூடாக எறும்பின் ஒற்றுமை, உற்சாகம், சுறுசுறுப்பு, கட்டுப்பாடு, கடமையைச் செய்தல்… என்ற நல்ல பண்புகளை சிறுவர்களுக்குக் கற்றுக் கொடுக்கலாம்.
இந்த எறும்பு தனது சக எறும்புகள் அழிந்துவிடக் கூடாது என்பதில் காட்டிய அக்கறையைத் தெளிவுபடுத்தி சமூக உணர்வுடன் செயற்படுவதன் முக்கியத்துவத்தைப் புரிய வைக்கலாம்.
சுலைமான் நபிக்கு அல்லாஹ் மகத்தான ஆட்சியையும், அதிகாரத்தையும், அறிவையும், செல்வத்தையும், செழிப்பையும் வழங்கியும் கூட அவர் ஆணவம் கொண்டவராக இருக்கவில்லை. அந்த ஆட்சியையும், அதிகாரத்தையும், அறிவையும், செல்வத்தையும், செழிப்பையும், தந்தவன் அல்லாஹ்தான். இது அவன் தந்த அருள் என பணிவுடன் நடந்தார். பக்குவமாக இருந்தார். இதற்கு நான் அவனுக்கு நன்றி செலுத்த வேண்டும் என்ற நல்ல உணர்வுடன் நடந்தார். நாமும் அப்படி நடக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்தலாம்.
                                                                                                          அஷ்சேஹ் இஸ்மாயில் ஸலபி 

ஒட்டகம் எவ்வறு படைக்கப்பட்டுள்ளது என்று நீங்கள்  பார்க்கவில்லையா? 
என திருக்குர்ஆன் கேட்கின்றது. ஒட்டகம் அல்லாஹ்வின் படைப்பில் அதிசயமானது. பாலைவனப் பயணத்திற்கு ஏற்றது. பாலைவனக் கப்பல் என அதனை அழைப்பார்கள்.  
முன்னொரு காலத்தில் “தமூத்” என்றொரு சமூகம் வாழ்ந்து வந்தது. அல்லாஹ் அவர்களுக்கு பொருள் வளத்தை வழங்கி இருந்தால் நல்ல உடல் பலம்மிக்கவர்களாக அவர்கள் விளங்கினார்கள். அவர்கள் மலைகளைக் குடைந்து அழகிய வடிவமைப்பில் வீடுகளை அமைத்து வாழ்ந்து வந்தனர். அல்லாஹ் வழங்கிய அருள்களை அனுபவித்த அந்த மக்கள் ஆணவம் கொண்டனர். எம்மை யாராலும் அசைக்க முடியாது என்ற எண்ணத்தில் வாழ்ந்தனர்.
அந்த மக்களுக்கு போதனை செய்வதற்கு அல்லாஹ் “ஸாலிஹ்” என்றொரு நபியை அனுப்பினான். அவர் அந்த மக்களுக்குப் போதனை செய்தார். ஆனால், ஆணவமும் அகங்காரமும் கொண்ட அந்த மக்கள் அதை ஏற்கவில்லை.
ஸாலிஹ் நபியை அந்த சமூகத்தில் உள்ள பலவீனமான மக்கள் மட்டுமே ஏற்றுக் கொண்டனர். இதை வைத்து ஆணவக்காரக் கூட்டம் சத்தியத்தை எதிர்த்தது. “நீ ஒரு நபியென்பதற்கு ஒரு அத்தாட்சி வேண்டும்” என்று கேட்டனர். “அதிசயமாக ஒரு கற்பாறையில் இருந்து ஒரு ஒட்டகம் வர வேண்டும்” என்று கேட்டனர்.
ஸாலிஹ் நபி அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தித்தார்கள் அதிசயமான ஒரு ஒட்டகம் வந்தது. இருந்தும் அந்த மக்கள் சத்தியத்தை ஏற்கவில்லை. ஸாலிஹ் நபி “அந்த மக்களைப் பார்த்து இது அல்லாஹ்வின் ஒட்டகம் இதற்கு எந்தத் தீங்கும் செய்துவிடாதீர்கள். இந்த ஊரின் கிணற்றில் அதை நீரருந்தவிடுங்கள். பூமியில் அது மேய்ந்து திரியட்டும். அதற்கு தீங்கு செய்தால் அல்லாஹ்வின் தண்டனை வரும் என்று எச்சரித்தார்கள்.
இருந்தும் அந்த ஊரில் உள்ள ஒன்பது குழப்பக்காரர்கள் ஒன்று சேர்ந்து அந்த அதிசய ஒட்டகத்தை அறுத்துவிட்டனர். அது மட்டுமன்றி நீ எச்சரிக்கை செய்த வேதனையைக் கொண்டு வா பார்க்கலாம் என்றும் ஸாலிஹ் நபிக்கு சவால் விட்டனர்.
ஸாலிஹ் நபி, ‘மூன்று நாட்கள் உங்களுக்கு அவகாசம் உண்டு. அதன் பின்னர் நீங்கள் அழிக்கப்படுவீர்கள்’ என்று கூறினார்கள். சமூத் கூட்டம் தமது கற்குகை வீடுகள் பாதுகாக்கும் என்று நம்பினர்.
அந்த மூன்று நாட்களும் நகர்ந்தன. மிகப்பெரும் இடி முழக்கத்தினால் அந்த மக்கள் அழிக்கப்பட்டனர். அவர்களது வீடுகளுக்குள்ளேயே சடலங்களாகக் கிடந்தனர். அந்த மக்கள் அழிக்கப்பட்ட பிரதேசம் மதாயின் ஸாலிஹ் என்ற பெயரில் இன்றும் காணக்கூடியதாக உள்ளது.
                                                                                    அஷ்சேஹ் S.H.M. இஸ்மாயில் ஸலபி

இரண்டு நண்பர்கள் இருந்தனர். இருவருக்கும் தோட்டம் இருந்தன. இருவரும் விவசாயிகள். அதில் ஒருவர் அல்லாஹ்வையும் மறுமை நாளையும் ஈமான் கொண்ட இறை விசுவாசி. மற்றொருவர் இறை நிராகரிப்பில் உள்ளவர். அல்லாஹ்வைப் பற்றியோ மறுமையைப் பற்றியோ சரியான நம்பிக்கை அவரிடம் இருக்கவில்லை.

அல்லாஹ் அந்த இறை நிராகரிப்பாளருக்கு இரண்டு தோட்டங்களை வழங்கி இருந்தான். தோட்டத்தில் திராட்சை காய்த்து கொத்துக் கொத்தாக காட்சித் தந்தது. தோட்டத்தைச் சூழ பேரீத்தம் மரங்கள் இருந்தன. மரங்களுக்கு நடுவே வேறு பயிர்களும் செழித்து வளர்ந்தன. அந்த இரு தோட்டங்களுக்கும் மத்தியில் ஒரு ஆறு ஓடிக் கொண்டிருந்தது.
ரம்மியமான தோட்டம்
பார்ப்பதற்கு மிகவும் ரம்மியமான காட்சி. திராட்சை, ஈத்த மரம், வேறு பயிர்கள், ஆறு என அனைத்து வளங்களும் அவனுக்கு வழங்கப்பட்டிருந்தன. கூடவே அவனிடம் ஆணவமும் ஒட்டிக் கொண்டது. அவனது நண்பனைப் பார்த்தான். அவனிடம் இதுபோன்ற வளங்கள் இருக்கவில்லை. “உன்னைவிட நான்
பணபலமும் மக்கள் செல்வாக்கும் மிக்கவன்” என பெருமையுடன் பேசினான். அல்லாஹ்வின் வளங்களுக்கு நன்றி செலுத்தாமல் அவற்றை வைத்து அவன் ஆணவம் கொண்டான்.
இருவரும் அவனது தோட்டத்துக்குள் சென்றனர். தோட்டத்தின் செழிப்பைப் பார்த்து அவனுக்கு பெருமை தலைக்கடித்தது. “எனது இந்த தோட்டம் எப்போதும் அழிந்து போகாது என நான் நினைக்கின்றேன். உலகம் அழியும்… என்று சொல்கிறார்கள். அப்படி அழிந்து மறுமை வரும் என்றும் நான் நினைக்கவில்லை. அப்படியே வந்தாலும் இந்த உலகத்தில் இப்படியான வளங்களைத் தந்த அல்லாஹ் இதைவிட சிறந்ததை மறுமையில் தராமலா விடுவான்” என வாதிட்டான்.

அவனது நண்பனுக்கு இவனது ஆணவம் பிடிக்கவில்லை. அதைவிட மறுமையை மறுக்கும் இவனது மனநிலை பிடிக்கவில்லை. எனவே, நண்பன் வழிகெட்டு விடக்கூடாது என்பதற்காக அவனுக்குப் புத்திகூற ஆரம்பித்தான். நல்ல நண்பர்கள் எப்போதும் நண்பர்களை நல்வழிப்படுத்தத்தானே முற்படுவர்.
நண்பனின் அறிவுரை
“உன்னை மண்ணாலும், ஒருதுளி இந்திரியத்தாலும் படைத்த உன் இரட்சகனை மறுக்கிறாயா? சாதாரண ஒரு துளி நீரில் இருந்து உன்னைப் படைத்தவன் மீண்டும் உன்னை உயிர் கொடுத்து எழுப்ப மாட்டான் என்று எண்ணுகின்றாயா.? தப்பு நண்பா தப்பு! எனக்கு உன்னைப் போல் பண பலமோ, மக்கள் செல்வாக்கோ இல்லாவிட்டால் நான் அல்லாஹ்வையே என் இரட்சகனாக ஏற்றுள்ளேன். அவனுக்கு எதையும் நான் இணை வைக்க மாட்டேன்.
உனது தோட்டம் செழிப்பாக உள்ளது. இது உனது ஆற்றலால் உருவானது அல்ல… நீ உன் திறமையால் இதைப் பெற்றதாக எண்ணுகின்றாயா . நீ உன் தோட்டத்திற்கு தற்பெருமையோடு நுழையாமல் ‘மாஷாஅல்லாஹ்.. லாகுவ்வத இல்லாபில்லாஹ்’ என்று நுழைந்திருக்க வேண்டும். அல்லாஹ் நாடியதே நடக்கும். சக்தி அனைத்தும் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருக்கும் இல்லை என்று நம்புவதுதான் உண்மையான இறை நம்பிக்கையாளனின் வார்த்தையாகும்.

நீ தற்பெருமை கொள்ளாதே! அல்லாஹ்வின் ஆற்றலைப் புரிந்துகொள். பணம் இருக்கிறது என பெருமை கொள்ளாதே! அல்லாஹ் நாடினால் உனது தோட்டத்தை
விட சிறந்ததை எனக்குத் தரலாம் என்று நாம் நம்புகின்றேன். நீ உன் நிலையில் தொடர்ந்திருந்தால் உனது தோட்டத்தை அல்லாஹ் அழித்துவிடவும் ஆற்றல் உள்ளவன்” என்று எடுத்துக் கூறினான்.
ஆணவக்காரனுக்கு அறிவுரை பயனளிக்காது! நல்ல நண்பனின் அறிவுரையை அவன் ஏற்கவில்லை. தனது தோட்டம் தனது திறமை என்ற எண்ணம்தான் அவனது மனதில் இருந்தது. தனது தோட்டங்களுக்கு மத்தியில் ஒரு ஆறு ஓடும்போது எப்படி தோட்டம் செழிப்பை இழக்கும் என அவன் எண்ணினான்.
ஆணவத்திற்கு தண்டனை
ஒருநாள் காலை ஆணவம் கொண்ட அந்த தோட்டக்காரன் தன் தோட்டத்திற்கு வந்தான். தோட்டத்தில் இருந்த மரங்கள் எல்லாம் தலைகீழாக பிறண்டிருந்தது.
செழிப்பாகக் காட்சியளித்த அவனது தோட்டத்தின் ஏனைய விவசாயங்கள் எல்லாம் அழிந்து போயிருந்தது. 

அல்லாஹ்வுடைய தண்டனை அவனுக்கு வந்திருந்தது. அப்போதுதான் தனது தவறை உணர்ந்த அவன் தன் இறைவனுக்கு தான் இணை வைக்காமல் இருந்திருக்க வேண்டுமே என்று கரங்களைப் பிசைந்து கொண்டான். அவனுக்கு அந்த அழிவில் இருந்து உதவி செய்ய யாரும் இருக்கவில்லை. தான் செய்த தவறு, தன்னுடைய ஆணவம், தன்னுடைய தவறான சிந்தனைப் போக்கிற்கு இந்த உலகிலேயே தனக்கு தண்டனைக் கிடைத்துவிட்டது என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.
நல்ல நண்பனின் அறிவுரையை அவன் ஏற்கவில்லை. இறைவன் தந்த அருளுக்கு அவன் நன்றி செலுத்தவும் இல்லை. அல்லாஹ் வழங்கிய அருளை தனது ஆற்றலாலும் திறமையாலும் பெற்றது என்று தப்பாக எண்ணினான், தலைக்கணம் கொண்டான். அதுவே அவனது அழிவுக்கு இழிவுக்கும் வழியாக அமைந்தது.
எனவே அல்லாஹ் நமக்கு எந்தத் திறமையைத் தந்திருந்தாலும் அதை வைத்து நாம் ஆணவம் கொள்ளக் கூடாது. இது அல்லாஹ் தந்தது என்ற பணிவு இருக்க வேண்டும். மனிதனின் உலக வளர்ச்சியிலே எதில் வளர்ச்சியைக் கண்டாலும் அவனுக்கு பணிவு ஏற்பட வேண்டும். இந்த இறை நிராகரிப்பாளன் தன் தோட்டத்தின் வருமானத்தை எண்ணி ஆணவம் கொண்டான். வருமானம் அல்ல, அந்த தோட்டத்திற்காக அவன் செய்த முதலீடு, உழைப்பு அனைத்தும் அழிந்து போனது. இது நமக்கொரு படிப்பினையாக அமைய வேண்டும்.
இச்சம்பவம் சூரா அல்கஃப் 18ம் அத்தியாத்தில் 32 தொடங்கி 42 வரையுள்ள வசனங்களில் நாம் காணலாம்.
وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلًا رَّجُلَيْنِ جَعَلْنَا لِأَحَدِهِمَا جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنَابٍ وَحَفَفْنَاهُمَا بِنَخْلٍ وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمَا زَرْعًا ﴿٣٢﴾
كِلْتَا الْجَنَّتَيْنِ آتَتْ أُكُلَهَا وَلَمْ تَظْلِم مِّنْهُ شَيْئًا ۚ وَفَجَّرْنَا خِلَالَهُمَا نَهَرًا ﴿٣٣﴾ 
وَكَانَ لَهُ ثَمَرٌ فَقَالَ لِصَاحِبِهِ وَهُوَ يُحَاوِرُهُ أَنَا أَكْثَرُ مِنكَ مَالًا وَأَعَزُّ نَفَرًا ﴿٣٤﴾
وَدَخَلَ جَنَّتَهُ وَهُوَ ظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ قَالَ مَا أَظُنُّ أَن تَبِيدَ هَـٰذِهِ أَبَدًا ﴿٣٥﴾
وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً وَلَئِن رُّدِدتُّ إِلَىٰ رَبِّي لَأَجِدَنَّ خَيْرًا مِّنْهَا مُنقَلَبًا ﴿٣٦﴾ 
قَالَ لَهُ صَاحِبُهُ وَهُوَ يُحَاوِرُهُ أَكَفَرْتَ بِالَّذِي خَلَقَكَ مِن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّاكَ رَجُلًا ﴿٣٧﴾ 
لَّـٰكِنَّا هُوَ اللَّـهُ رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِرَبِّي أَحَدًا ﴿٣٨﴾ 
وَلَوْلَا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاءَ اللَّـهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّـهِ ۚ إِن تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنكَ مَالًا وَوَلَدًا ﴿٣٩﴾
فَعَسَىٰ رَبِّي أَن يُؤْتِيَنِ خَيْرًا مِّن جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَانًا مِّنَ السَّمَاءِ فَتُصْبِحَ صَعِيدًا زَلَقًا ﴿٤٠﴾
أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْرًا فَلَن تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَبًا ﴿٤١﴾
وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلَىٰ مَا أَنفَقَ فِيهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَدًا ﴿٤٢﴾
(நபியே!) இரு மனிதர்களை அவர்களுக்கு உதாரணமாகவும் கூறுவீராக! அவ்விருவரில் ஒருவருக்கு நாம் திராட்சைத் தோட்டங்களில் இரண்டைக் கொடுத்தோம்; இன்னும் பேரீத்த மரங்களைக் கொண்டு அவ்விரண்டையும் சூழப்பட்டவை ஆக்கினோம், அவ்விரண்டிற்கும் இடையில் (தானிய) விவசாயத்தையும் அமைத்தோம். (32) 

அவ்விரு தோட்டங்களும் அவற்றின் பலன்களை – எப்பொருளையும் குறையாது கொடுத்துக் கொண்டிருந்தன. அவ்விரண்டிற்கும் நடுவே நாம் ஓர் ஆற்றையும் ஒலித்தோடச் செய்தோம். (33) 

இன்னும் அவனுக்கு (வேறு) கனிகளும் இருந்தன அப்பொழுது அவன் தன் தோழனிடம் விதண்டாவாதம் செய்தவனாக “நான் உன்மை விடப் பொருளால் அதிகமுள்ளவன், ஆட்களிலும் நான் (உன்னை) மிகைத்தவன்” என்று கூறினான்.(34)

(பெருமையினால்) தன் ஆத்மாவுக்குத் தீங்கிழைத்தவனாக தன் தோட்டத்திற்குள் நுழைந்தான்; அவன், “இந்தத் தோட்டம் எப்பொழுதாவது அழிந்துவிடும் என்று நான் எண்ணவில்லை” என்றும் கூறிக் கொண்டான். (35) 

(நியாயத் தீர்ப்புக்குரிய) வேளை ஏற்படும் என்றும் நான் எண்ணவில்லை. (அப்படி ஏதும் நிகழ்ந்து) நான் என் இறைவனிடம் மீண்டும் கொண்டு செல்லப்படுவேனாயின், நிச்சயமாக இங்கிருப்பதைவிட மேலான இடத்தையே நான் காண்பேன்” என்றும் கூறினான். (36) 

அவனுடைய தோழன் அவனுடன் (இது பற்றித்) தர்க்கித்தவனாக “உன்னை மண்ணிலிருந்தும், பின் ஒரு துளி இந்திரியத்திலிருந்தும் படைத்து, பின்பு உன்னைச் சரியான மனிதனாக ஆக்கினானே அவனையா நீ நிராகரிக்கின்றாய்?” என்று அவனிடம் கேட்டான். (37)

ஆனால் (நான் உறுதி சொல்கிறேன்) அல்லாஹ் – அவன்தான் என் இறைவனாவான் என் இறைவனுக்கு நான் யாரையும் இணை வைக்கவும் மாட்டேன் – (38)

“மேலும், நீ உன் தோட்டத்தில் நுழைந்தபோது ‘மாஷா அல்லாஹு; லா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்’ – அல்லாஹ் நாடியதே நடக்கும்; அனைத்து சக்தியும் அல்லாஹ்வுக்கேயன்றி வேறில்லை – என்று கூறியிருக்க வேண்டாமா? செல்வத்திலும், பிள்ளையிலும் நான் உன்னைவிடக் குறைந்தவனாக இருப்பதாய் நீ கண்ட போதிலும் – (39) 

“உன்னுடைய தோட்டத்தைவிட மேலானதை என் இறைவன் எனக்குத் தரவும் (உன் தோட்டத்தின் மீது) வானத்திலிருந்தும் இடிகளை அனுப்பி அதை அதனால் மழுமட்டையான திடலாக ஆக்கி விடவும் போதும். (40)

“அல்லது அதன் நீர் முழுதும் உறிஞ்சப்பட்டதாகி – அதை நீ தேடிக்கண்டு பிடிக்க முடியாதபடியும் ஆகிவிடலாம்” என்று கூறினான். (41)

அவனுடைய விளைபொருட்கள் அழிக்கப்பட்டன. அதற்காக தான் செலவு செய்ததைக் குறித்து (வருந்தியவனாக) இரு கைகளையும் பிசைந்து கொண்டிருந்தான். அத்தோட்டமானது வேரோடு சாய்ந்து கிடக்கின்றது. (இதனைப் பார்த்த) அவன் “என் இறைவனுக்கு எவரையும் நான் இணைவைக்காமல் இருந்திருக்க வேண்டுமே!” என்று கூறினான். (42)

 மேலும், அல்லாஹ்வையன்றி, அவனுக்கு உதவி செய்யும் கூட்டத்தார் எவரும் அவனுக்கு இருக்கவில்லை ஆகவே, அவன் (இவ்வுலகில்) எவராலும் உதவி செய்யப்பட்டவனாக இல்லை
                                                                             அஷ்சேஹ்  S.H.M. இஸ்மாயில் ஸலபி

ஹதீஸ் தெளிவுரை அரபு: அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு பஹ்த் அல்வுத்ஆன் அத்தவ்ஸிரிய் தமிழில்: இம்தியாஸ் யூசுப்
2.அல்லாஹ்வுடன் அடியான் நடந்துகொள்ளும்ஒழுங்கு
عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا: أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُومُ مِنَ اللَّيْلِ حَتَّى تَتَفَطَّرَ قَدَمَاهُ، فَقَالَتْ عَائِشَةُ: لِمَ تَصْنَعُ هَذَا يَا رَسُولَ اللَّهِ، وَقَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ؟ قَالَ: أَفَلاَ أُحِبُّ أَنْ أَكُونَ عَبْدًا شَكُورًا من حديث المُغِيرَةَ بْنَ شُعْبَةَ، يَقُولُ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي حَتَّى تَرِمَ، أَوْ تَنْتَفِخَ قَدَمَاهُ) صحيح البخاري (135 – 6)
நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களுடைய இரு பாதங்களும் வீங்குகின்றளவு இரவில் நின்று வணங்குபவராக இருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஏன் இவ்வாறு செய்கிறீர்கள். அல்லாஹ் உங்களின் முன் பின் பாவங்களை மன்னித்து விட்டானே எனக் கேட்டபோது, நான் அல்லாஹ்வுக்கு நன்றியுள்ள அடியானாக இருக்க விரும்பக் கூடாதா எனக் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர்: ஆயிஷா (ரழி) | நூல்:புகாரி, முஸ்லிம்
இந்த ஹதீஸின் வழிகாட்டல்கள்:
1. அல்லாஹ்வுக்காக அடிமைத்துவத்தை காண்பிப்பது அடியானின் மிக உயர்ந்த அந்தஸ்தினையும் கண்ணியத்தையும் காட்டக் கூடியதாக இருக்கும். அல்லாஹ்வுக்கு (க்கட்டுப்பட்டு) தன்னுடைய அடிமைத்துவத்தினை உறுதிப்படுத்துவதில்தான் அடியானின் பூரணத்துவமும் அமையப் பெற்றிருக்கிறது.
தன்னுடைய ரப்புக்காக அடிமைத்துவத்தை அடியான் காண்பிக்கின்ற போதெல்லாம் அவனது பூரணத்துவம் அதிகரித்து அந்தஸ்தும் உயர்வடைகிறது. (இதற்கு மாறாக) அல்லாஹ்வின் அடிமைத்துவத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவதில்தான் பூரணத்துவம் உள்ளது என எவன் கருதுகிறாரோ அவன் படைப்புகளில் மிக அறிவீனனும் வழிகேடனுமாவான். அல்லாஹ்வுக்குரிய அடியானாக அவன் இருக்கவில்லையானால் மற்றவர்களுக்கே அடிமையாக இருக்கிறான் என்பது அர்த்தமாகும்.
2. அல்லாஹ் தன்னுடைய நபிமார்களின் அடிமைத்துவம் (அல்லாஹ் வுக்குகட்டுப்பட்டு இருந்ததைப்) பற்றி குர்ஆனில் பலஇடங்களில் குறிப்பிட்டுள்ளான். இது அடிமைத்துவத்தின் உயர் அந்தஸ்தினையும் அதன் சிறப்பினையும் காட்டுகின்ற ஆதாரங்களாகும்.
அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ
(நபியே!) வலிமையும் அறிவும் மிக்க எமது அடியார்களான இப்றாஹீம், இஸ்ஹாக், யஃகூப் ஆகியோர் குறித்தும் நீர் நினைவுகூர்வீராக. (38:45)
وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ
இன்னும் வலிமை மிக்க எமது அடியார் தாவூதை நீர் நினைவுகூர்வீராக. நிச்சயமாக அவர் அதிகம் (மன்னிப்புக் கோரி அல்லாஹ்வின்பால்) மீள்பவராக இருந்தார். (38:17)
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا وَقَالُوا مَجْنُونٌ وَازْدُجِرَ
அவர்களுக்கு முன்னர் நூஹுடைய சமூகத்தாரும் பொய்பித்தனர். அவர்கள் எமது அடியாரைப் பொய்பித்து பைத்தியக்காரர் என்று கூறினர். மேலும் அவர் அச்சுறுத்தப்பட்டார். (54:9)
3. தன்னுடைய (கட்டளைக்கு முழுமையாக கட்டுப்பட்டு செயலாற்றிய) நபி முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களுடைய அடிமைத்துவப் பண்பை மிக உயர்ந்த நிலையில் அல்லாஹ் குர்ஆனில் குறிப்பிடுகிறான். அதில்:
தஃவாவின் நிலை
وَأَنَّهُ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا
நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் அடியார் (முஹம்மத்) அல்லாஹ்வை அழைப்பதற்காக நின்றபோது (ஜின்களாகிய)அவர்கள் (செவியுறும் ஆர்வத்தால்) அவரிடம் கூட்டமாக நெருங்கி வருகின்றனர். 72:19
வஹி இறங்கிய நிலை
فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى
(அல்லாஹ்) வஹியை அறிவித்ததை அவனின் அடியார் (முஹம்மது)க்கு அவர் (ஜிப்ரீல்) அறிவித்தார்.(53:10)
(இஸ்ரா) இராவழிப் பயணம்
سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آيَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
(முஹம்மதாகிய) தனது அடியாரை மஸ்ஜிதுல் ஹராமிலிருந்து, சுற்று புறச் சூழலை நாம் பாக்கியம் பொருந்தியதாக ஆக்கிய அந்த மஸ்ஜிதுல் அக்ஸா வரை இரவில் அழைத்துச் சென்றவன் தூய்மையானவன். நமது அத்தாட்சிகளிலிருந்து அவருக்கு நாம் காண்பிக்கவே (இவ்வாறு செய்தோம்) நிச்சயமாக அவன் செவியுறு பவன், பார்ப்பவன். (17:1)
4.அல்லாஹ் ஒருவனுக்கு மட்டுமே (இபாதத்) வணக்கம் புரிந்து அவனுக்கு எதையும் இணையாக்கக் கூடாது என்பதே மனு,ஜின்கள் படைக்கப்பட்டதன் நோக்கமாகும்.
அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
மனு, ஜின்களை என்னை வணங்குவதற்காக அன்றி நான் படைக்கவில்லை. (51:56)  

இவ்வசனத்தில் ‘‘என்னை வணங்குவதற்காக என்று அல்லாஹ் குறிப்பிடுவது (வணக்கங்களின் மூலம்) என்னை ஒருமைப்படுத்துவது என்பதாகும். எனவே ஒவ்வொரு வணக்கத்தையும் அல்லாஹ் ஒருவனுக்கு மட்டுமே செய்ய வேண்டும். அவனுக்கு எதையும் இணையாக்கக் கூடாது. இதுவே தவ்ஹீதுல் உலுஹிய்யா என்பதன் அர்த்தமாகும். இக்கொள்கைக்காகவே அல்லாஹ் இறைத் தூதர்களை அனுப்பி வேதங்களையும் இறக்கி வைத்தான்.
وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ
அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள். மேலும் (அல்லாஹ் அல்லாது வணங்கப்படும்) தாகூத்தை விட்டும் விலகிக் கொள்ளுங்கள் எனக் கூறும் தூதரை ஒவ்வொரு சமூகத்திலும் நிச்சயமாக நாம் அனுப்பி வைத்தோம். (16:36)
அல்லாஹ்வைத் தவிர யாரும் அழைக்கப்படக் கூடாது. அல்லாஹ்விடமேயன்றி யாரிடமும் பாதுகாப்பு கோரக் கூடாது. அல்லாஹ்வுக்கேயன்றி (எவருக்கும்) அறுத்துப் பலியிடப்படக் கூடாது. அல்லாஹ்வுக்கேயன்றி நேர்ச்சை செய்யப்படக் கூடாது. உண்மையாகவே அல்லாஹ்வுக்கேயன்றி (எவருக்கும்) அஞ்சப்படக் கூடாது. இதுவே கலிமதுத் தவ்ஹீத் எனும் லாஇலாஹ இல்லல்லாஹ் என்பதன் அர்த்தமாகும்.
5. இபாதத் என்பதற்கு மார்க்க ரீதியான வரையறை யாதெனில்,
“அடியானின் வெளிப்படையான உள்ரங்கமான சொல்களிலும் செயல்களிலும் அல்லாஹ் பொருந்திக் கொள்கின்ற அவன் விரும்புகின்ற அனைத்து காரியங்களையும் உள்ளடக்கின்ற பொதுவான வார்த்தையே இபாதத் எனப்படும்” (நூல்: மஜ்மூஉ பத்வா 10-149).
  • தவ்ஹீதின் பால் அழைப்பு விடுத்தல்
  • ஷிர்க்கை தடுத்தல்
  • துஆ கேட்டல் – திக்ரு செய்தல்
  • அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நேசித்தல்
  • அல்லாஹ்வின் மீது பொறுப்புச்சாட்டுதல்
  • அவனது அருளில் ஆசை கொள்ளுதல்
  • அவனது தண்டனையை அஞ்சுதல்
  • தொழுதல் – ஸகாத் கொடுத்தல் – நோன்பு பிடித்தல் – ஹஜ் செய்தல்
  • இறைநிராகரிப்பாளர்கள் மற்றும் முனாபிக்குகள் (எதிர்த்து வரும்போது அவர்களுடன்) ஜிஹாத் செய்தல்
  • பெற்றோருக்கு நன்மைபுரிதல்
  • இரத்த பந்தங்களை அண்டி நடத்தல்
போன்ற அத்தனை விடயங்களும் “லாஇலாஹ இல்லல்லாஹ்” என்ற வார்த்தையில் உள்ளடங்கியுள்ளது.
6. அடிமைத்துவத்திற்கான மூன்று கடமைகள் உள்ளன. அக்கடமைகளின்றி எந்த வணக்கமும் வணக்கமாக அமையாது.

முதலாவது: அல்லாஹ்வுக்காக நேசம் கொள்வது.அல்லாஹ்வின் மீதுள்ள நேசத் துடனே அவனை வணங்கப்படக் கூடியவனாக ஏற்பதும், மற்றவர்கள் மீதுள்ள நேசத்தை விட அல்லாஹ்வின் மீதுள்ள நேசத்தை முற்படுத்துவதும் கடமையாகும்.

இரண்டாவது: அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்வது. அல்லாஹ்; மீதுள்ள அச்சத் துடனே அவனை வணங்கப்படக் கூடியவனாக ஏற்பதும் இம்மை-மறுமையில் அவனது தண்டனைப் பற்றி அஞ்சுவதும் கடமையாகும்.

மூன்றாவது: அல்லாஹ்வின் மீது ஆதரவு வைப்பது. அல்லாஹ்விடமுள்ள கொடை மற்றும் பாவமன்னிப்புக்கான கூலியின் மீது ஆதரவு வைத்து, அவனை வணங் கப்படக் கூடியவனாக ஏற்பதும் கடமையாகும்.
7. இபாதத்களில் ஏதேனும் ஒன்றை அல்லாஹ் அல்லாதவர்களுக்காக செய்வது பெரும் இணைவைப்பாகும். உதாரணமாக துஆ கேட்பது, பாதுகாப்புக் கோருவது, அறுத்துப் பலியிடுவது, நேர்ச்சை செய்வது, சிரம் பணிவது போன்ற இபாதத்களில் ஒன்றை அல்லாஹ் அல்லாதவர்களுக்காக செய்வதாகும்.

“அல்லாஹ்விடத்தில் மிகப்பெரும் பாவம் எது? என்று நான் நபி(ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டேன். அல்லாஹ் உன்னை படைத்திருக்கும்போது அவனுக்கு இணையாக ஒன்றை ஆக்குவதாகும்” எனக் கூறினார்கள் என இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அறிவிக்கிறார்கள். (நூல்: புகாரி, முஸ்லிம்)
அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
فَلَا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْدَادًا وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ
நீங்கள் அறிந்துகொண்டே அல்லாஹ்வுக்கு இணையாளர் களை ஏற்படுத்தாதீர்கள். (2:22)
8. உள்ளத்தாலும் நாவினாலும் உறுப்புகளாலும் அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி கூறுவது கடமையாகும். அதன் கருத்தாவது:

அல்லாஹ்வுடைய அடியானின் நாவில் அல்லாஹ் அருள் புரிந்ததற்கான அடையாளமாவது, அவன் அல்லாஹ்வை புகழ்வதும் அவனது அருளை ஏற்றுக்கொள்வதுமாகும். அவனது உள்ளத்தில் அருள்புரிந்ததற்கான அடையாளமாவது, உள்ளத்தால் அந்த அருளை அவன் ஏற்றுக்கொள்வதும் அருள் புரிந்தவனான அல்லாஹ்வை நேசிப்பதுமாகும். உறுப்புகள் மீது அருள்புரிந்ததற்கான அடையாளமாவது, அல்லாஹ்வுக்குக் கட்டுப்பட்டு வழிப்பட்டு நடப்பதாகும். (நூல்: மதாரிஜுஸ் ஸாலிகீன் 2-254)

இமாம் இப்னுல் கையிம்(ரஹ்) கூறுகிறார்கள்: நன்றி செலுத்துதல் ஐந்து அடிப்படைகள் மீது நிறுவப்பட்டுள்ளது. நன்றி செலுத்துபவன் நன்றி செலுத்தப் படக்கூடியவனான அல்லாஹ்வுக்குக் கட்டுப்படுதலும் அவனை நேசித்தலும், அவனுடைய அருட்கொடைகளை ஏற்றுக் கொளளுதலும், அவனைப் புகழ்தலும், அவன் வெறுக்கின்றவற்றில் அவைகளை பயன்படுத்தாமல் இருப்பதுமேயாகும்.(நூல்: மதாரிஜுஸ் ஸாலிகீன் 2-254)
9. உள்ளும் புறமும் அல்லாஹ் தன்னை கண்காணித்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்ற நிலையே வணக்கத்தின் மிக உயர்ந்த நிலையாகும்.

“இஹ்ஸான்” என்றால் என்ன என்று நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டபோது “அல்லாஹ்வை நீர் பார்ப்பதுபோல் அவனை வணங்க வேண்டும். அவனை நீ பார்க்காவிட்டாலும் அவன் உன்னை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்” எனக் கூறி னார்கள். (நூல்: புகாரி, முஸ்லிம்)
அல்லாஹ் தன்னை கண்காணித்துக் கொண்டிருக்கிறான் என எவர் உணர் கிறாரோ அவர் தன் வணக்கத்தை தூய்மையாகவும் பூரணத்துவத்துடனும் இஹ் லாஸுடனும் செய்வார். மேலும் மக்கள் அவரை அவதானிப்பதையோ பொறுப்படுத் துவதையோ கருத்திற் கொள்ள மாட்டார்.
                                                        அஷ்ஷேஹ்  M.S.M. இம்தியாஸ் ஸலபி

ஒரு அமலை நாம் நிறைவேற்றும் போது அந்த அமலை எப்போது எப்படி செய்வது என்ற அறிவு எங்களிடம் இருப்பது அவசியம். அந்த அறிவு இல்லாமல் நாம் ஒரு அமலை நிறைவேற்றும் போது பல நன்மைகளை தவற விட்டுவிடுவோம் சில வேலை முழு நன்மைகளையும் தவற விடும் நிலை கூட ஏற்பட்டு விடும்.
அதனால் ஒரு அமலை நாம் செய்ய முன் அந்த அமல் குறித்து சொல்லப்பட்டுள்ள முழு தகவல்களையும் முதலில் அறிந்து கொள்ள வேண்டும் பின்னர் அந்த அமலை அதற்குரிய முறையே செய்து அந்த அமலின் சிறப்புக்களையும் கூலிகளையும் முழுமையாக அடைந்துகொள்ள முயற்சி செய்ய வேண்டும்.  
உதாரணமாக:
ஜும்ஆவுக்கு போவது ஒவ்வொரு ஆண்கள் மீதும் கட்டாயக்கடமை அதே நேரம் நேர காலத்துடன் போவது மேலதிக சிறப்புக்களை பெற்றுத்தரும் காரியம் என்பதை போல் உழ்ஹிய்யா வழங்குவது வலியுறுத்தப்பட்ட சுன்னா அதனை அதற்குரிய மிக பொறுத்தமான நாளில் வழங்குவது பல மடங்கு நன்மைகளை பெற்றுத்தரும்.
இன்று முன்னைய காலங்களை விட அதிகமானவர்கள் உழ்ஹிய்யா என்ற இந்த அமலை நிறைவேற்றுகின்றனர் ஆனால் பலரும் ஹஜ்ஜுப்பெருநாள் தினத்தில் இந்த அமலை நிறைவேற்றுவதில் பொடுபோக்காக செயல்படுகின்றனர் காரணம் துல் ஹஜ் பிறை 10 (பத்தினுல்) செய்யப்படும் அமல்களுக்குரிய கூலியை அறியாதமையாகும்.
1) துல் ஹஜ் பிறை-10 (பத்தில்) உழ்ஹிய்யா வழங்கினால் தான் ஜிஹாதை விட அல்லாஹ்வுக்கு மிக விருப்பமான அமலை செய்த கூலி எங்களின் உழ்ஹிய்யா அமலுக்கு கிடைக்கும்
இப்னு அப்பாஸ்(ரலி) அறிவித்தார். (துல்ஹஜ் பத்து) நாட்களில் செய்யும் எந்த நல்லறத்தையும் விட அல்லாஹ்வுக்கு மிக விருப்பமான நல்லமல் கிடையாது என்று நபி(ஸல்) கூறினார்கள். ‘ஜிஹாதை விடவுமா?’ என்று நபித் தோழர்கள் கேட்டனர். ‘தன்உயிரையும் பொருளையும் பணயம் வைத்துப் புறப்பட்டு இரண்டையும் (இறைவழியில்) இழந்துவிட்டவன் செய்த ஜிஹாதைத் தவிர’ என்று நபி(ஸல்) கூறினார்கள். ஸஹீஹ் புகாரி அத்தியாயம்: 13. இருபெருநாள்கள்
2) கால்நடைகளை அவர்களுக்கு அல்லாஹ் வழங்கியதற்காக அறியப்பட்ட நாட்களே அல்லாஹ்வின் திருநாமத்தை அவர்கள் துதிப்பார்கள். அதில் இருந்து நீங்களும் உண்ணுங்கள், வறிய ஏழைகளுக்கும் வழங்குங்கள். (அல்குர்ஆன் 22 : 28)
இப்னு அப்பாஸ் ரலி மற்றும் இப்னு உமர் ரலி ஆகியோர் அய்யாமிம் மஃலூமாத் என்பது துல் ஹஜ் முதல் பத்து நாட்களை தான் குறிக்கின்றது என்று விளக்கம் கூறியுள்ளார்கள்
3) நபி ஸல் அவர்கள் தனது உழ்ஹிய்யா பிராணிகளை எப்போது அறுத்தார்கள்?
நாம் முதலில் தொழுகையை ஆரம்பிப்போம். அதன் பின் (இல்லம்) திரும்பி அறுத்துப் பலியிடுவோம். யார் இவ்வாறு செய்கிறாரோ அவர் நமது வழிமுறையைப் பேணியவராவார் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் சொற்பொழிவில் குறிப்பிட்டார்கள்.
அறிவிப்பவர் பராஃ (ரலி) – நூல் புகாரி (951)
ஒரு (ஹஜ்ஜுப் பெருநாளின் போது (தொழுகை முடிந்த பிறகு) நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் பிராணிகளை அறுத்து குர்பானி கொடுத்தோம். (அன்று) சிலர் தங்களுடைய பிராணியை தொழுகைக்கு முன்பாகவே அறுத்து விட்டனர். (தொழுகையிலிருந்து திரும்பிய) நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்கு முன்னதாகவே அவர்கள் குர்பானி கொடுத்துவிட்டிருப்பதைக் கண்ட போது யார் தொழுகைக்கு முன் அறுத்து விட்டாரோ அவர் அதற்கு பதிலாக வேறொன்றை அறுக்கட்டும். யார் தொழும்வரை அறுத்திருக்கவில்லையோ அவர் அல்லாஹ் பெயர் சொல்லி அறுக்கட்டும் என்று கூறினார்கள்.
அறிவிப்பாளர் : ஜுன்தப் பின் சுஃப்யான் (ரலி) – நூல் : புகாரி (5500)
5552. இப்னு உமர்(ரலி) கூறினார், இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் (பெருநாள்) தொழும் திடலிலேயே குர்பானிப் பிராணிகளை அறுப்பவர்களாக இருந்தார்கள்.
ஸஹீஹ் புகாரி அத்தியாயம்: 73. குர்பானி (தியாக)ப் பிராணிகள்
ஹஜ்ஜுப் பெருநாள் தினத்தில் நபி ஸல் அவர்கள் தொழுகைக்கு அடுத்தபடியாக செய்த அமல் உழ்ஹிய்யா பிராணிகளை அறுத்து பலியிடல் என்ற அமலைத் தான் என்பதை இந்த ஹதீஸ்கள் எங்களுக்கு தெளிவாக விளக்குகின்றது எந்த அளவுக்கு என்றால் தொழும் திடலுக்கு தமது உழ்ஹிய்யா பிராணிகளை அவர்கள் கொண்டு சென்று திடலிலே அந்த வணக்கத்தை நிறைவேற்றி உள்ளார்கள் என்பதை கூட இந்த ஹதீஸ்கள் விளக்குகின்றது.
4)பிறை 11,12’13 பற்றி நபி ஸல் கூறிய செய்தி
அய்யாமுத் தஷ்ரீக்குடைய நாட்கள் (துல்-ஹஜ் பிறை 11,12,13) உண்பதற்கும் பருகுவதற்கும் உரிய நாட்களாகும் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அறிவிப்பவர் : நுபைஷா (ரலி) – நூல் : முஸ்லிம் (2099)
கஅப் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னையும் அவ்ஸ் பின் அல்ஹதஸான் (ரலி) அவர்களையும் “அய்யாமுத் தஷ்ரீக்” நாட்களில் அனுப்பி, “இறைநம்பிக்கையாளரைத் தவிர வேறெவரும் சொர்க்கத்தில் நுழையமாட்டார்; “மினா”வின் நாட்கள் உண்பதற்கும் பருகுவதற்கும் உரிய நாட்களாகும்” என (மக்களிடையே) அறிவிக்கச் செய்தார்கள். – மேற்கண்ட ஹதீஸ் மற்றோர் அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகவும் வந்துள்ளது. அதில் “எங்கள் இருவரையும் அறிவிக்கச் செய்தார்கள்” எனும் வாசகம் இடம்பெற்றுள்ளது.
ஸஹீஹ் முஸ்லிம் 2100 அத்தியாயம்-13: நோன்பு
5) நபி ஸல் அவர்கள் துல் ஹஜ் பிறை பத்து பெருநாள் தினத்தில் மட்டுமே அறுத்து பழியிட்டுள்ளார்கள் வேறு நாட்களில் உழ்ஹிய்யா பிராணிகளை அறுத்தமைக்கு சான்றுகள் கிடையாது
6) யவ்முன் நஹ்ர் (அறுத்துப் பலியிடும் நாள்)
ஈதுல் அல்ஹா (அறுத்து பலியிடும் பெருநாள்) என்ற பெயர்கள் ஹஜ்ஜுப் பெருநாள் தினத்தை தவிர வேறு நாட்களுக்கு இல்லை. எனவே அந்த நாளில் குர்பானி உடைய அமலை செய்ய நாம் முயற்சி செய்ய வேண்டும்..
குறிப்பு:
உழ்ஹிய்யா பிராணிகளை எப்போது வரை அறுக்லாம்? என்ற விடயத்தில் அறிஞர்களுக்கு மத்தியில் பல கருத்துக்கள் முன்வைக்கபட்டடு உள்ளது மேலும் பிறை 10, மற்றும் 11,12,13 ஆகிய அய்யாமுத் தஷ்ரீக் உடைய நாட்களில் அறுத்துபலியிடலாம் என்ற கருத்து சில நபித்தோழர்கள் மற்றும் பல அறிஞர்களால் அவர்களின் இஜ்திஹாத் அடிப்படையில் முன்வைக்கப் பட்டுள்ளது என்றாலும் இவற்றில் பிறை பத்தில் அறுத்துபலியிடுவதை வஹியின் நிழலில் நான் மிகவும் சரியான கூற்றாக காணுகின்றேன் அல்லாஹ் மிக அறிந்தவன்.
                                                                                              அஷ்சேஹ் இன்திகாப் உமரி

MKRdezign

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget