Latest Post

ஜவேளை தொழுகைக்குப் பிறகு ஓத வேண்டிய திக்ருகள் அல்லது அவ்ராதுகள் பற்றி நபி (ஸல்) அவர்கள் நிறையவே கற்றுத் தந்திருக்கிறார்கள். தொழுகை முடிந்ததும் இமாம் உட்பட எல்லோரும் அந்த திக்ருகளை அவ்ராதுகளை ஓதிக் கொள்ள வேண்டும்.
இந்த சுன்னத்தான வழிமுறைக்கு மாற்றமாகவே தொழுகைக்குப்பின் ஒருவர் துஆ கேட்க மற்றவர்கள் ஆமீன் கூறும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்கள். ஐவேளை தொழுகைகளுக்குப் பிறகு ஐந்து மாதிரியான அமைப்பில் துஆக்களை உருவாக்கிக் கொண்டு ஓதிவருகிறார்கள். தொழுகை நடாத்தக் கூடிய இமாம் அந்த துஆக்களை ஓத மற்றவர்கள் கிளிப் பிள்ளைபோல் “ஆமீன்” சொல்லி விட்டு போகிறார்கள். அது மட்டுமல்லாமல் நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு தொழுகைக்கும் ஐந்து மாதிரி -இந்த பள்ளி இமாம் ஓதுகிறமாதிரி- துஆ ஓத சஹாபாக்கள் ஆமீன் சொன்னாரகளா? ஏன்பதை கூட விளங்குவதில்லை.
இமாம் என்ன துஆ ஓதுகிறார். எதைப் பற்றி அவர் துஆ கேட்கிறார். அதன் பொருள் என்ன? யாருடைய நிலையை அறிந்து யாருக்காக துஆ கேட்கிறார். அவருடைய கஷ்டத்தை மனதில் வைத்து துஆ கேட்கிறாரா? பள்ளிக்கு வருகை தந்த ஒவ்வொருவருடைய மனநிலையை அறிந்து புரிந்து துஆ கேட்கிறாரா? என்பது பற்றி எதுவும் தெரியாமல் மக்களும் “ஆமீன்! ஆமீன்!” என்று சொல்லிவிட்டு வருகிறார்கள்.
தொழுகை முடிந்தபின் இமாம், சுப்ஹா னல்லாஹ்(33), அல்ஹம்துலில்லாஹ்(33) அல்லாஹு அக்பர்(34) என்ற எண்ணிக் கையில் திக்ருகளை மாத்திரம் சொல்லுவார். மக்களும் அதனை சொல்லிக் கொண்டிருப்பர். இமாம் திக்ருகள் சொல்லி முடிந்ததும் சப்தமிட்டு துஆ ஓத ஆரம்பித்து விடுவார். உடனே மக்களும் செய்கின்ற திக்ருகளை இடைநடுவில் நிறுத்திவிட்டு இமாமின் துஆவிற்கு ஆமீன் சொல்ல ஆரம்பித்து விடுவர்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கற்றுத் தந்த திக்ருகளை பூரணமாக ஓதி அல்லாஹ்வின் பாவமன்னிப்பை பெற்றுக் கொள்ள வேண்டியவர்கள் அந்த திக்ருகள், அவ்ராதுகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்காமல் யாரோ கண்டுபிடித்து உருவாக்கிய துஆவுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து சுன்னாவை புறக்கணித்து விடுகிறார்கள்.
ஒவ்வொருவரும் அல்லாஹ்விடம் தங்களது தேவைகளை முறையிட்டு பிரார்த்திக்கக் கூடிய சிறந்த சந்தர்ப்பம் இது.
தனிமையாக இருந்து உள்ளம் உருகி தங்களுடைய கஷ்டங்களை தேவைகளை அல்லாஹ்விடம் முறையிட்டு பிரார்த்திக்க வேண்டுமே தவிர மற்றவர்களுடைய தேவைகள் என்னவென்று தெரியாத ஒருவர் (இமாம்) தயாரித்து வைத்த துஆவுக்கு ஆமீன் சொல்வது அறிவுள்ள செயலாகுமா?
துஆ ஓதுபவர் தன்னையும் ஏமாற்றி மற்றவர்களையும் ஏமாற்றுகிறார். பள்ளிக்கு வரக்கூடிய (தொழக்கூடிய) நூற்றுக் கணக்கான மக்களுக்கும் ஆயிரக்கணக்கான பிரச்சினைகள் தேவைகள் இருக்கும். ஒவ்வொருவருடைய பிரச்சினைகளும் வெவ்வேறானதாக இருக்கும். எனவே அவர்கள் தான் அவர்களுடைய உண்மையான நிலையை அறிந்து உள்ளம் உருகி சொல்லுகின்ற விடயங்களை நன்குபுரிந்து தனக்கு தெரிந்த மொழியில் அல்லாஹ்விடம் முறையிட்டு பிரார்த்திக்க வேண்டும். இதுதான் அறிவுபூர்வமான செயலும் கூட.
என்னுடைய கஷ்டங்கள் என்ன? தேவைகள் என்ன என்று எனக்கு மட்டும்தான் தெரியும். மற்றவருடைய கஷ்டங்கள் துன்பங்கள் என்ன என்று எனக்குத் தெரியாது. நான்தான் எனது தேவைகளை அல்லாஹ்விடம் முறையிட வேண்டும். மற்றவர்கள் அவரவர்களுடைய தேவைகளை முறையிட வேண்டும்.
இமாம் தன்னுடைய தேவையை கருதி துஆவை கூட்டிக் கொள்ளவோ செய்வார். அவசர தேவை இருந்தால் அவசரமாக ஓதிவிட்டார் நகர்ந்து விடுவார். மக்களுக்கு உண்மை தெரியாததால் துஆவின் பரகத் கிடைத்ததாக எண்ணிக் கொண்டு கைகளை முகத்தில் தடாவிவிட்டு போய்விடுவார்கள்.
தொழுகை நடாத்தக் கூடிய இமாமின் பிரச்சினைகள் என்னவென்று தொழ வரக் கூடிய மக்களுக்குத் தெரியாது. தொழுகைக்கு வந்த மக்களின் பிரச்சினைகள் என்னவென்று இமாமுக்கும் தெரியாது. இந்நிலையில் இமாம் ஒருசில வசனங்களை அரபியில் எழுதி தயார்படுத்தி பாடமாக்கி கூற, அதற்கு மற்றவர்கள் ஆமீன் சொலல வேண்டும் என்பது அறிவீனமில்லையா?
பணத்தை பறிகொடுத்து..
பிள்ளையை பறிகொடுத்து..
மனைவியை ஆஸ்பத்திரியில் அனுமதித்து..
தொழிலை இழந்து..
சொத்தையிழந்து..
அனியாயத்திற்கு ஆளாகி..
வறுமையில் தள்ளாடி..
சோற்றுக்கு வழியின்றி..
ஏழ்மையில் உழன்று..
குடும்ப பிரச்சனையில் சிக்குண்டு..
சமூக பிரச்சனையில் அல்லல்பட்டு..
என பலரும் பல பிரச்சனைகளுடன் பள்ளிக்கு வருபவர். இந்நிலையில் இவர்கள் தயாரித்து வைத்திருக்கும் துஆவிற்கு ஆமீன் சொல்வது பொறுத்தமா? அல்லது தானாக தன்னுடைய பிரச்சனைகளை அல்லாஹ்விடம் முறையிட்டு தனது மனதில் உள்ள பாரத்தை இறக்கி விடுவது பொறுத்தமா?
“துஆ என்பது வணக்கமாகும்” என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (நூல்: திர்மிதி)
வணக்கமாக புரிகின்ற இந்த துஆவை பணிவுடன் அடக்கத்துடன் அச்சத்துடன் ஆசையுடன் கேட்க வேண்டும். தாழ்ந்த குரலில் கேட்கவேண்டும் மனம் உருகிய நிலையில் அல்லாஹ்விடம் எதைக் கேட்கிறோம் என்று அறிந்த நிலையில்- அல்லாஹ்வின் அருளில் நம்பிக்கை வைத்த நிலையில் துஆ கேட்க வேண்டும். அப்போது தான் அந்த வணக்கம் அர்த்தமுள்ளதாக இருக்கும்.
துஆவுக்கான பணிவும் அச்சமும் தனியாக கேட்கும்போது தான் வருமே தவிர கூட்டத்தோடு கூட்டமாக சப்தமிடுவதால் வருவதில்லை. கூட்டத்தோடு கூட்டமாக இருந்து சப்தமிடும்போது எதைக் கேட்கிறோம் என்ற சிந்தனையோ விளக்கமோ வராது. எல்லோரும் ஆமீன் சொல்லும் போது நாமும் ஆமீன் சொல்ல வேண்டும் என்ற நினைப்பு மட்டும் வரும். கூட்டத்தில் எவராவது அழுவது போல் பாசாங்கு செய்தால் அதைப்பார்த்து பாசாங்கு காட்டி நடிக்கவோ அல்லது சிரிக்கவோ எண்ணம் வரும். ஒவ்வொருவரும் தங்களுடைய நிலையிலிருந்து சிந்தித்தால் உண்மை புரியும். இது எல்லாவற்றையும் நபி(ஸல்) அவர்கள் கூட்டு துஆ ஏற்படுத்தியதில்லை.
எனவே பகுத்தறிவுக்கு பொறுத்தமற்ற இந்த கூட்டு துஆவினால் மக்களை மடையர்களாக ஆக்குகின்றார்கள் என்று கூறுவதை தவிர வேறெதுவுமில்லை. கூட்டு துஆ என்ற அம்சத்தை உருவாக்கி பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை கலக்கிக் கொண்டும் பணத்தை பறித்துக் கொண்டுமிருக்கிறார்கள். மக்கள் இதன் விபரீதத்தை புரிந்து கொள்ளவேண்டும்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் காட்டித் தந்த பிரகாரம் தொழுகை முடிந்ததும் ஒவ்வொரு வரும் தனித்தனியாக அவ்ராதுகளை ஓதி விட்டு தனித்தனியாக தங்களுடைய தேவைகளை அல்லாஹ்விடம் ஒப்புவித்து பிரார்த்திக்க வேண்டும்.
தொழுகை உட்பட ஏனைய சந்தர்ப்பங்களில் கூட்டாக துஆ ஓத மற்றவர்கள் ஆமீன் கூற ஆதாரமுண்டு என சில செய்திகளை காட்டுகிறார்கள். அதற்கு சஹீஹான ஆதாரங்கள் எதுவுமில்லை.
                                                                                                 எம்.எஸ்.எம். இம்தியாஸ் ஸலபி

மாற்றுக் கருத்துடையவர்களுக்குப் பட்டங்கள், பத்வாக்களாக வழங்கி மகிழ்வடையும் போக்கு அதிகரித்துக் கெண்டே வருகின்றது. காபிர், முஷ்ரிக், முனாபிக், பாஸிக், முப்ததிஃ என பத்வா வழங்கும் முப்திகளாக சிலர் மாறி வருகின்றனர். இது ஆபத்தானதாகும். சொல்லப்பட்டவர் அதற்கு உரியவர் அல்லாமல் இருந்தால் அது சொன்னவரைத்தான் குறிக்கும். அதாவது, சொன்னவர் காபிராவார் என ஹதீஸ்கள் கூறுகின்றன.
“இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒருவர் தம் (முஸ்லிம்) சகோதரரை நோக்கி ‘காஃபிரே!’ (இறைமறுப்பாளனே!) என்று கூறினால் நிச்சயம் அவர்களிருவரில் ஒருவர் அச்சொல்லுக்கு உரியவராகத் திரும்புவார்” என அபூ ஹுரைரா(ரலி) அறிவித்தார். மற்றோர் அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகவும் இதே ஹதீஸ் வந்துள்ளது.” (புகாரி: 6103, 6104)
எனவே, பத்வா கொடுக்கும் விடயத்தில் நாம் எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும். நாம் பத்வா கொடுக்கும் முப்திகளாக, நீதிபதிகளாக இல்லாமல் அழைப்புக் கொடுக்கும் தாயிகளாக இருக்க வேண்டும்.
அநியாயம் செய்தவன் அநியாயக்காரன். ஷிர்க் செய்தவன் முஷ்ரிக். குப்ர் செய்தவன் காபிர்… என்று சிந்திக்கின்றனர். சில நேரங்களில் சிலர் செய்யும் செயல்களை வைத்து மாத்திரம் நாம் இப்படித் தீர்ப்புக் கூற முடியாது. அப்படி தீர்ப்புக் கூறத் தடையான சில அம்சங்கள் இருக்கலாம். அதை அறியாமல் தீர்ப்புக் கூறினால் நாம் குற்றவாளியாகலாம். இது குறித்த சில ஆதாரங்களையும் அடிப்படைகளையும் நோக்குவோம்.
1. யா அல்லாஹ்! நீ எனது அடிமை:
பாலைவனத்தில் ஒட்டகம் காணாமல் போன ஒருவர் ஒட்டகத்தைக் கண்ட போது, ‘யா அல்லாஹ் நீ எனது அடிமை’ நான் உனது எஜமான்’ என்று மகிழ்ச்சிப் பெருக்கால் தவறாகக் கூறுகின்றார். (சுருக்கம்- ஸஹீஹ் முஸ்லிம்: 2747)
இவர் கூறிய வார்த்தை கொடியது. அல்லாஹ்வைத் தனது அடிமை என்கின்றார். தன்னை அல்லாஹ்வின் எஜமான், கடவுள் என்கிறார் இது மிகப்பெரும் ‘குப்ர்’ குற்றமாக இருந்தாலும் தவறுதலாகச் சொன்னது என்பதால் அவரை நபியவர்கள் காபிராகக் காட்டவில்லை. எனவே, தவறுதலாக ஒரு செயலைச் செய்தவருக்கு அதை அறியாமல் காபிர் பட்டம் கொடுத்தால் நாம்தான் குற்றவாளியாகுவோம்.
2. நபிக்கு ஸஜ்தா செய்தவர்:
ஸஜ்தா என்பது மிக முக்கியமான இபாதத்தாகும். இதை அல்லாஹ் ஒருவனுக்கு மட்டுமே செய்ய வேண்டும். அல்லாஹ் அல்லாதவர்களுக்கு ஸஜ்தா செய்வது ஷிர்க்கான விடயமாகும்.
“முஆத்(ரலி) அவர்கள் யமனில் இருந்து வந்த போது நபி(ஸல்) அவர்களுக்கு ஸஜ்தா செய்தார்கள். அப்போது, ‘முஆதே இது என்ன?’ என்று நபியவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கவர், ‘நான் யமனுக்குச் சென்ற போது அவர்கள் தமது தலைவர்களுக்கு ஸஜ்தா செய்வதைப் பார்த்து உங்களுக்கு இப்படிச் செய்ய வேண்டும் என ஆசை கொண்டேன்’ எனக் கூறினார். அதற்கு, ‘இவ்வாறு செய்ய வேண்டாம்’ என நபியவர்கள் தடுத்தார்கள்.”  அறிவிப்பவர்: அப்துல்லாஹ் இப்னு அபீ அவ்ப்(ரலி) நூல்: இப்னுமாஜா: 1853
இங்கு அவர் செய்தது ஷிர்க்கான செயல்தான். ஆனால், நபியவர்களுக்குச் செய்யும் வணக்கமாகக் கருதி அவர் அதைச் செய்யவில்லை. அதை அவர் மரியாதையாகக் கருதித்தான் செய்தார். நபியவர்கள் அவ்வாறு செய்ய வேண்டாம் எனக் கூறினாலும் செய்தவரை முஷ்ரிக் என்று கூறவில்லை. அவர் வேறு தஃவீல் விளக்கத்துடன் செய்துள்ளதால் அவர் அந்தப் பட்டத்திலிருந்து தப்பிவிடுகின்றார்.
3. குப்ராகவோ, ரித்தத்தாகவோ இதைச் செய்ய வில்லை:
அலி(ரலி) அவர்கள் கூறுகின்றார்கள்: “என்னையும் சுபைர் மற்றும் மிக்தாத்(ரலி) ஆகியோரையும் அழைத்த நபியவர்கள் குறித்த ஓர் இடத்தைக் கூறி அங்கே ஒரு பெண் இருப்பாள். அவளிடம் ஒரு கடிதம் இருக்கின்றது. அதை எடுத்து வாருங்கள் எனக் கூறினார்கள். நாம் குறித்த இடத்திற்குச் சென்ற போது அங்கே ஒரு பெண் இருந்தாள். கடிதம் பற்றிக் கேட்கப்பட்ட போது மறுத்தாள். நீ தராவிட்டால் ஆடைகளைக் களைந்தாவது எடுப்போம் என மிரட்டிய போது அவள் தனது தலைமுடிக்குள் இருந்து ஒரு கடிதத்தை எடுத்துக் கொடுத்தாள். அதில் ஹாதிப் இப்னு அபீ பல்தா(ரலி) அவர்கள் மூலம் மக்கத்துக் குறைஷிகளின் சிலருக்கு நபி(ஸல்) அவர்கள் தொடர்பான சில தகவல்கள் எழுதப்பட்டிருந்தன.
கடிதத்தைப் பார்த்த நபியவர்கள் ஹாதிப்(ரலி) அவர்களை அழைத்து, ‘ஹதிபே! இது என்ன?’ என்று கேட்டார்கள். அதற்கவர், அல்லாஹ்வின் தூதரே அவசரப்படாதீர்கள். மக்காவில் இருக்கும் எனது உறவினர்களைப் பாதுகாக்கும் நோக்கத்தில் நான்தான் இதைச் செய்தேன். நான் இதை குப்ராகவோ, என் மார்க்கத்தில் இருந்து முர்தத்தாகிச் செல்லும் விதத்திலோ இஸ்லாத்தின் பின் குப்ரைத் திருப்திப்படுத்தும் நோக்கத்திலோ செய்யவில்லை என்று கூறினார். 

அதற்கு நபியவர்கள் அவர் கூறியது உண்மைதான் என்றார்கள். உமர்(ரலி) அவர்கள் இந்த முனாபிக்கின் தலையைக் கொய்து விடுகின்றேன் விடுங்கள் என்று கூறிய போது, ‘இல்லை. இவர் பத்ரில் பங்குபற்றியவர். அல்லாஹுதஆலா பத்ர்வாசிகளை நோக்கி நீங்கள் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யுங்கள். உங்களை நான் மன்னித்துவிட்டேன் என்று கூறியுள்ளது உங்களுக்குத் தெரியாதா” என்றார்கள். அறிவிப்பவர்: அலி(ரலி) – நூல்: அஹ்மத் 600)
அவர் செய்த செயல் குப்ரானது. ஆனால், அவரது நோக்கம் குப்ரோ குப்ரை அங்கீகரிப்பதோ அல்ல. உலக நோக்கத்திற்காக செய்துள்ளார். குப்ருக்கு உதவும் ஒரு செயலை இஸ்லாத்திற்கு பாதிப்பை உண்டுபண்ணும் ஒரு செயலை அந்த நோக்கம் இல்லாமல் குப்பார்களிடம் இருந்து தனது குடும்பத்தைப் பாதுகாக்கும் எண்ணத்தில் செய்தார். எனவே, அது குப்ராகவோ ரித்தத்தாகவோ பார்க்கப் படவில்லை. குற்றமாகப் பார்க்கப்பட்டது. அந்தக் குற்றமும் அவர் பத்ர் ஸஹாபி என்பதால் மன்னிக்கப்பட்டுவிட்டது.
எனவே, குப்ரான செயல் செய்தவரைக் கூட உடனடியாக காபிர் என்று கூறிவிட முடியாது. அவருடைய உண்மையான நோக்கம் என்ன என்பதைக் கண்டறிய வேண்டும். நோக்கம், மதம் சார்ந்ததாக இல்லாமல் உலகப் பாதுகாப்பு சார்ந்ததாக இருந்தால் செயல் குற்றமானதாக இருந்தாலும் குப்ருடைய நிலைக்குச் செல்லாது. சில வேளை செயல் குப்ராக இருந்தாலும் இந்தச் செயல் குப்ரானது என்று கூறலாம். அதைச் செய்தவரின் காரணத்தை அறியாவிட்டால் குறித்த நபரைக் காபிர் எனக் கூற முடியாது.
இங்கு இன்னொரு விடயமும் கவனத்திற் கொள்ளப்பட வேண்டும். அவரின் செயற்பாடு குப்ரானது என்பதால் அவரைப் பார்த்து முனாபிக் என்று சொன்ன உமர்(ரலி) அவர்களை நபியவர்கள் கண்டிக்கவில்லை. எனவேதான் இந்த ஹதீஸை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள், தகுந்த காரணத்தினால் அல்லது அறியாமல் அப்படிக் கூறியவர் காபிராகிவிடுவதில்லை என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். உமர்(ரலி) அவர்கள் அறியாமல் கூறியதால்தான் ‘உமரே! உமக்கென்ன தெரியும்?’ என்று கேட்டார்கள். அவர் தெரியாமல் சொன்னதால் அவரும் கண்டிக்கப்படவில்லை. (புகாரி)
4. நிர்ப்பந்தமும் நிறைந்த ஈமானும்:
முஷ்ரிக்குகள் அம்மார் இப்னு யாஸிர்(ரலி) அவர்களைப் பிடித்து சித்திரவதை செய்தனர். அவர் நபியவர்களைத் திட்டுமாறும், அவர்களது கடவுள்கள் குறித்து நல்லவிதமாகக் கூறுமாறும் நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டார். இறுதியில் அவர்கள் கூறிய பிரகாரம் செய்து விட்டார். இது குறித்து அவர் நபியவர்களிடம் வந்து கூறினார். அதற்கு நபியவர்கள், ‘உன் உள்ளம் எப்படி இருந்தது’ என்று கேட்டார்கள். அதற்கவர் ‘ஈமானில் நிரம்பியிருந்தது’ என்றார். அதற்கு நபியவர்கள் இதன் பிறகும் அவர்கள் உன்னை நிர்ப்பந்தித்தால் நீயும் இப்படிச் செய்துவிட்டு தப்பி வரலாம் என்று கூறினார்கள். (ஹதீஸின் கருத்து) (நூல்: ஹாகிம்- 3362, பைஹகி: 2531)
இது குறித்து பின்வரும் அல்குர்ஆன் வசனங்கள் அருளப்பட்டன.
“எவர் அல்லாஹ்வை நம்பிக்கை கொண்ட பின் அவரின் உள்ளம் நம்பிக்கையால் அமைதி பெற்ற நிலையில், அவர் நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டதின் காரணமாக அவனை (வாயளவில்) நிராகரிக்கிறாரோ (அவர் மீது குற்றமில்லை.) எனினும், எவர்கள் மன நிறைவுடன் நிராகரிப்பை ஏற்றுக் கொள்கின்றார்களோ அவர்கள் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் உண்டாகும். அவர்களுக்கு கடுமையான வேதனையும் உண்டு.” (16:106)
இந்த வசனம் நிர்ப்பந்த நிலையில் உள்ளத்தில் ஈமான் உறுதியாக இருக்கும் நிலையில் தம்மைத் தற்காத்துக் கொள்ள குப்ரை செய்தவர் காபிராகமாட்டார் என்பதாகக் கூறுகின்றது. எனவே, குப்ரான செயலைச் செய்த ஒருவரை உடனே காபிர் எனக் கூறிவிட முடியாது. அவர் ஏதேனும் நிர்ப்பந்தத்தில் செய்தாரா?, அவரது உள்ளத்தின் நிலை என்ன என்பது குறித்தெல்லாம் ஆராய்ந்தே இந்த முடிவை அதற்குரியவர்கள் செய்ய வேண்டும்.
5. பூரண தெளிவற்ற நிலை:
இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “(முந்தைய காலத்தில்) நன்மை எதையும் அறவே செய்யாத ஒருவர் ‘நான் இறந்துவிட்டால் என்னை எரித்து, அந்தச் சாம்பலில் பாதியைக் கரையிலும் பாதியைக் கடலிலும் தூவிவிடுங்கள். ஏனெனில், இறைவன் மீதாணையாக! அவன் என்னைத் தண்டிப்பதாக இருந்தால், உலக மக்களில் யாவருக்கும் அளிக்காத வேதனையை அவன் எனக்கு அளித்துவிடுவான்’ என்று சொல்லிவிட்டு இறந்துவிட்டார். 

(அவ்வாறே அவர் உடல் எரிக்கப்பட்டு சாம்பல் தூவப்பட்டது.) பிறகு, அல்லாஹ் கடலுக்கு ஆணையிட்டு அதிலிருந்த அவரின் உடலை ஒன்று திரட்டினான். தரைக்கு ஆணையிட்டு அதிலிருந்தும் அவரின் உடலை ஒன்று திரட்டினான். பிறகு, ‘நீ எதற்காக இப்படிச் செய்தாய்?’ என்று கேட்டான். அதற்கு அவர், ‘உன் அச்சத்தினால் தான். நீ நன்கறிந்தவன்’ என்று சொல்ல, அவரை அல்லாஹ் மன்னித்துவிட்டான்.”
அறிவிப்பவர்: அபூ ஹுரைரா(ரலி)  நூல்: (புகாரி: 7506, முஸ்லிம் 24-2756, முஅத்தா: 51
இந்த மனிதருடைய செயற்பாடு குப்ருடையது. தன்னை இப்படி எரித்துவிட்டால் அல்லாஹ் எழுப்ப மாட்டான் என்று அவர் எண்ணியது போன்ற ஒரு தோற்றமும் இதில் இருக்கின்றது. அதாவது, அவர் அல்லாஹ்வை நம்பியுள்ளார். மறுமையை, சுவர்க்கம், நரகத்தையும் நம்பியுள்ளார். அல்லாஹ் மீதான அச்சமும் அவரிடம் இருந்துள்ளது. ஆனால், அல்லாஹ்வின் “குத்ரத்” எனும் ஸிபத்தை அவர் முழுமையாக சரியாக விளங்காமல் இருந்திருக்க வேண்டும். இந்த வகையில் அவர் மன்னிக்கப் பட்டிருக்கலாம். “எனவே, அறிந்து கொண்டே அல்லாஹ்வுக்கு இணை யாளர்களை ஏற்படுத்தாதீர்கள்.” (2:22)
“நீங்கள் அறிந்து கொண்டே சத்தியத்தை அசத்தியத்துடன் கலக்கவோ, சத்தியத்தை மறைக்கவோ வேண்டாம்.” (2:42)
“உங்கள் பொருட்களை உங்களுக்கிடையில் (ஒருவருக் கொருவர்) தவறான வழியில் உண்ணாதீர்கள். மேலும் நீங்கள் தெரிந்து கொண்டே (பிற) மனிதர்களின் பொருட்களின் ஒரு பகுதியை பாவமான முறையில் உண்பதற்காக அதிகாரிகளிடம் உங்கள் பொருட்களை லஞ்சமாகக் கொண்டு செல்லாதீர்கள்.” (2:188)
“வேதத்தையுடையோரே! நீங்கள் அறிந்து கொண்டே ஏன் சத்தியத்தை அசத்தியத்துடன் கலந்து சத்தியத்தை மறைக் கின்றீர்கள்? ” (3:71)
“நம்பிக்கை கொண்டோரே! நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கும் இத்தூதருக்கும் மோசடி செய்யாதீர்கள். நீங்கள் அறிந்து கொண்டே உங்களிடமுள்ள அமானிதங்களுக்கும் மோசடி செய்யாதீர்கள்.” (8:27)
தெரிந்து கொண்டு செய்யும் போது அந்தக் குற்றத்தின் வீரியம் கூடுகின்றது. இவர் அல்லாஹ்வின் ஸிபத்தைத் தெரிந்து கொண்டு எதையும் மறுக்கவில்லை. அந்த ஸிபத்தைப் பூரணமாக விளங்காமல் இருந்துள்ளார். அத்துடன் அவர் அல்லாஹ்வின் மீதுள்ள அச்சத்தால் தான் பேசுவதன் உண்மையான அர்த்தம் என்ன என்பதை முழுமையாகப் புரியாமல் கூட பேசியிருக்கலாம்.
இவரின் இந்தச் செயலை விமர்சன ரீதியில் பார்த்தால் அவர் எரித்து சாம்பலை தண்ணீரிலும் காற்றிலும் கலந்து விட்டால் அல்லாஹ்வால் தன்னை எழுப்ப முடியாது என நம்பியுள்ளார். இப்படி அல்லாஹ்வை நம்பியவர் முஸ்லிமாக இருக்க முடியாது என்று கூற முடியும். ஆனால், அவரது எண்ணம் என்ன என்பது எமக்குத் தெளிவாகத் தெரியாமல் இந்த சொல்லுக்கு இதுதான் அர்த்தம். இந்தக் கூற்றுக்கு இதுதான் அர்த்தம் என நாமாக தப்ஸீர் எடுத்து தஃவீல் செய்து குப்ர் பட்டம் வழங்க முடியாது.
எனவே, காபிர், முஷ்ரிக், முனாபிக், முப்ததிஃ… என்றெல்லாம் பத்வா கொடுப்பது அனைவரும் கையிலெடுக்கும் சாதாரண விடயமல்ல. இது நின்று நிதானித்து தீர்க்கமான பார்வையுடன் பல நிபந்தனைகளைக் கடந்து எடுக்கப்பட வேண்டிய முடிவாகும். அதையும் அதற்குத் தகுதியானவர்கள் செய்வார்கள். நாம் சத்தியத்தின் பக்கம் அழைப்பவர்களாக இருப்போம். தீர்ப்புக் கூறுவதை அதற்கே உரியவர்களிடம் விட்டு விடுவோம். தாயிகளாக இருப்போம். மாறாக காழிகளாக, முப்திகளாக செயற்படாமல் நம்மை நாம் காப்பாற்றிக் கொள்வோம்.
தெரிந்து கொண்டு செய்யும் போது அந்தக் குற்றத்தின் வீரியம் கூடுகின்றது. இவர் அல்லாஹ்வின் ஸிபத்தைத் தெரிந்து கொண்டு எதையும் மறுக்கவில்லை. அந்த ஸிபத்தைப் பூரணமாக விளங்காமல் இருந்துள்ளார். அத்துடன் அவர் அல்லாஹ்வின்மீதுள்ள அச்சத்தால் தான் பேசுவதன் உண்மையான அர்த்தம் என்ன என்பதை முழுமையாகப் புரியாமல் கூட பேசியிருக்கலாம்.
இவரின் இந்தச் செயலை விமர்சன ரீதியில் பார்த்தால் அவர் எரித்து சாம்பலை தண்ணீரிலும் காற்றிலும் கலந்து விட்டால் அல்லாஹ்வால் தன்னை எழுப்ப முடியாது என நம்பியுள்ளார். இப்படி அல்லாஹ்வை நம்பியவர் முஸ்லிமாக இருக்க முடியாது என்று கூற முடியும். ஆனால், அவரது எண்ணம் என்ன என்பது எமக்குத் தெளிவாகத் தெரியாமல் இந்த சொல்லுக்கு இதுதான் அர்த்தம். இந்தக் கூற்றுக்கு இதுதான் அர்த்தம் என நாமாக தப்ஸீர் எடுத்து தஃவீல் செய்து குப்ர் பட்டம் வழங்க முடியாது.
                                                                    அஷ்சேஹ்  S.H.M. இஸ்மாயில் ஸலபி

நாம் அறிவியலால் ஆளப்படும் தொழில் நுட்பம் நிறைந்த ஓர் உலகில் வாழ்கின்றோம். மனிதன், அவன் பெற்றுள்ள நவீன அறிவைப் பயன்படுத்தி, பல வியத்தகு சாதங்களைப் படைத்து, பெரும் புரட்சிகளைப் புரிந்துவருகின்றான். கற்பனையில் கற்பிதம் செய்யமுடியாத பல புதிய புதிய கண்டுபிடிப்புகளைத் தொடர்ச்சியாக அறிமுகப்படுத்தி, ஆச்சரியம் ஏற்படுத்தி வருகின்றான். அவை மனிதர்களுக்கு நன்மை தரும் அதேவேளை, பெருமளவு தீமையும் ஏற்படுத்துகிறது.
மனிதனின் இயல்பு தீமைகளின் பால் அதிகம் ஈர்க்கப்படுவதால், அவன், நவீன சாதனங்களை நன்மைகளைவிட, தீமையான காரியங்களுக்கு அதிகம் பயன்படுத்திக்கொள்கிறான். ஆக்க சக்தியாக பரிணமிக்க வேண்டிய அரிய அறிவியல் கண்டுபிடிப்புச் சாதனங்கள், இன்று மிகப் பெரும் அழிவு சக்தியாக மாறி பெரும் நாசத்தையும் சீரழிவையும் ஏற்படுத்தியுள்ளன.
இந்த நூற்றாண்டில் மனிதனால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கருவிகளில் அவனால் தவிர்க்க டிமுயாத. மிக முக்கிய ஒன்று தான் செல்போன்கள் (Cell Phones). நமது நாட்டில் (இலங்கையில்) கையடக்கத் தொலைபேசி சேவையை 1990ம் ஆண்டின் ஆரம்பத்தில் Celtel நிறுவனம் முதல் தடவையாக அறிமுகம் செய்துவைத்தது.
அப்போது, செல்வந்தர்களும், இலட்சாதிபதிகளும் மாத்திரமே இலங்கையில் கையடக்கத் தொலைபேசிகளை விலை கொடுத்து வாங்கிப் பயன்படுத்தினர். ஏழைகள் அதைப்பார்த்து ஏங்க வேண்டிய நிலை இருந்தது. ஆனால், அன்றை நிலை இன்றில்லை. இன்று இலங்கை குடிமகனிடம் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட கையடக்கத் தொலைபேசிகள் உள்ளன.
celltel அறிமுக நாட்களில், இலங்கையில் தொலைபேசி கருவி ஒன்று 75ஆயிரம் ரூபா முதல் ஓர் இலட்சம் ரூபா வரையில் விலை போனது. அதனால், அன்று கையடக்கத் தொலைபேசியை வாங்கிப் பயன்படுத்தியவர்கள். அது ஒரு செங்கல்லைவிட பெரிதாக இருந்ததும் அதனை கையில் ஏந்தியவாறு பொது இடங்களில் நடமாடுவது ஓர் அந்தஸ்துடைய சின்னமாக விளங்கியது.
இப்போது, பல கையடக்கத் தொலைபேசி நிறுவனங்கள் கையடக்கத் தொலைபேசி சேவையை கொடுப்பதற்கான அனுமதியை அரசாங்கத்திடம் பெற்றுள்ளன. பல கம்பனிகள் பல்வேறு வடிவங்களில் மொபைல் போன்களை உற்பத்தி செய்ய ஆரம்பித்தவுடன் படிப்படியாக கையடக்கத் தொலைபேசிகளின் விலை வீழ்ச்சியடைய ஆரம்பித்தது. எனினும், 2G, 3G, 4G, LTE, 5G ஆகிய சேவைகளைக் கொண்ட கையடக்கத் தொலைபேசி இணைப்புகளை கொண்டிருக்கும் கையடக்கத் தொலைபேசிகள் ஓர் இலட்சம் ரூபாவைவிட அதிக விலை போகிறது.
ஆனால், இன்று நம் நாட்டு சந்தைகளில் சாதாரண மக்கள் வாங்கக்கூடிய 2500 ரூபாவில் இருந்து அவர்களின் பண வசதிக்கு ஏற்றாற்போல் வாங்கக்கூடிய விலைக்கு Smart Phone கள் விற்கப்படுகின்றன. முன்னர் கையடக்கத் தொலைபேசி மூலம் பேசுவதற்கு மாத்திரமே முடிந்தது. இன்று இந்த கையடக்கத் தொலைபேசிகளின் முன்னால் ஒருவர் பேசும் போது, மறுபக்கத்தில் உள்ளவரின் வீடியோவை பார்த்துக் கொண்டே பேச முடியும் .
இலங்கையில் 2000 த்திற்கு முன்னைய கால கட்டத்தில் நிலையான தொலைபேசி (Land lines) இணைப்புகளை எடுப்பதற்கு இருந்த பெரும் கஷ்டத்தின் காரணமாக, கையடக்கத் தொலைபேசி சேவை ஆரம்பிக்கப்பட்ட போது, அதிக பிரச்சினையின்றி அவற்றைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பு இருந்தமையினால் இந்த சேவை மகிழ்ச்சியோடு வரவேற்கப்பட்டது.
நாடெங்கிலும் 2005திற்குப் பின்னர் கையடக்கத் தொலைபேசி இணைப்புகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தது. இன்று ஒரு வீட்டில் இரண்டுக்கு அதிகமான கையடக்கத் தொலைபேசி இணைப்புகள் இருக்கின்றன. அதனால், நிலையான தொலைபேசி இணைப்புகளுக்கு இருந்த மவுசு பெருமளவு குறைந்துவிட்டது. கையடக்கத் தொலைபேசிகள் இன்று மனிதனுடைய வாழ்க்கையில் ஒன்றிணைந்து விட்டதனால், அதனை நாம் தூக்கியெறிய முடியாதிருக்கிறது. அதனால், நாம் அவற்றை அவதானமாக பயன்படுத்திட வேண்டும்.இல்லையேல் அதன் விளைவு பாரதூரமானதாக இருக்கும்.
கையடக்கத் தொலைபேசி இணைப்புகள் ஆரம்பத்தில் மக்களுக்கு மிகவும் சவுகரியமான முறையில் சேவையை பெற்றுக் கொடுப்பதாக இருந்தாலும், இன்று அதுவொரு மனிதகுலத்திற்கு ஏற்பட்ட சாபமாக கூட நன்மக்களால் வெறுக்கப்படும் அளவுக்கு, அதனால் ஏற்படும் தீமைகள் அதிகரித்துவருகின்றன.
இன்று கையடக்கத் தொலைபேசிகள் இல்லாமல் யாரும் இல்லை என்று சொல்லும் அளவு அதன் பயன்பாடு அதிகரித்துள்ளன. 2011ம் ஆண்டில் இலங்கையில் எல்லாமாக ஒரு கோடியே 80இலட் சத்து 3ஆயிரத்து 447 கையடக்கத் தொலைபேசிகள் இருந்தன. 2012 டிசம்பர் மாத முடிவில் இரண்டு கோடியே 3இலட்சம் கையடக்கத் தொலைபேசிகள் பாவனையில் இருந்தன. நமது நாட்டின் இரண்டு கோடி 8 இலட்சம் மக்கள் தொகைக்கு இந்தளவு கையடக்கத் தொலை பேசிகள் இருப்பதனால் கையடக்கத் தொலைபேசிகளுக்கு மக்கள் மத்தியில் உள்ள வரவேற்பை நாம் புரிந்து கொள்ளலாம். அண்மைய கணக்கெடுப்பின்படி இப்பாவனை இன்னும் பல மடங்கு அதிகரித்துள்ளது.
மிகவும் கவலையை ஏற்படுத்தும் விடயம் என்னவென்றால். இன்று அவை பாடசாலை பிள்ளைகளின் கைகளிலும் இருக்கின்றன. பெற்றோர், பாடசாலையில் கற்கும் தமது மாணவச் செல்வங்களுக்கு, ஸ்மாட் போன்களை வாங்கிக் கொடுப்பதன் மூலம் சமூக சீரழிவுகளுக்கு வழியைத் திறந்து விட்டுள்ளனர் என்ற விமர்சினம் தவிர்க்க முடியாதது.
மாணவர்களின் கைகளில் ஸ்மாட் போன்களை பெற்றோர் ஏன் வாங்கிக் கொடுக்கிறார்கள் என்பதற்கான காரணம் என்ன என்பதை அறிய முடியாதிருப்பதாக கல்விச் சமூகத்தினர் கவலை தெரிவித்து வருகின்றனர்.
இன்று, கையில் ‘ஸ்மாட்போன்’ இல்லாத மாணவர்களை காண்பது அரிது. ஒரு கையில் பாடப்புத்தகமும், மறுகையில் ஸ்மாட் போனுமாக அவர்கள் வீதியில் நடமாடுவது சாதாரண காட்சியாகிவிட்டது.
இதனால், பாடசாலை பிள்ளைகளின் ஒழுக்கம் சீர்குலைந்து போயுள்ளது. கையடக்கத் தொலைபேசிகள் மூலம் பாலியல் தொடர்புடைய கேவலமான படங்கள், மற்றும் ஒளிப்பதிவு செய்யப்பட்ட காட்சிகள் பார்க்கப்படுகின்றன. இதனால், எங்கள் நாட்டின் இளம் சந்ததியினரின் ஒழுக்கம் பாரிய சீர்குலைவை நோக்கி வேகமாக நகர்கிறது. விலைமதிக்க முடியாத கல்விப் பருவம், ஒழுக்கம் என்பனவற்றை மாணவன் இழப்பதற்கு செல்போன்கள் தான் மிக முக்கியமான காரணமாக அமைந்துள்ளதாக உளவியலாளர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.
படிப்பிலும் அறிவை வளர்ப்பதிலும் ஆர்வம் காட்ட வேண்டிய பருவத்தில் இருக்கும் பாடசாலை மாணவ – மாணவிகள் இன்றைக்கு திருமணமானவர்கள் கூட அறிந்திராத அளவிற்கு ஆபாச அந்தரங்கங்களை சலனப் படங்களாகப் பார்த்து அறிந்து வைத்திருக்கிறார்கள். புத்தகங்களை சுமந்து செல்லும் இளம் வயது சிறுமிகள் தந்தை யார் என்று சமூகம் எள்ளி நகையாடும் நிலையில் முறையற்ற கருவை சுமக்கும் பரிதாப நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுளளனர். பெற்றோரிடம் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதை கற்பதற்காக பள்ளிக்குச் செல்லும் சிறுவர்கள் முறையற்ற முறையில் பெற்றோராக மாறிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
இளம் வயதிலேயே தங்களது பெறுமதிமிக்க எதிர்காலத்தை தொலைபேசிகளுக்குள் தொலைத்து, இலட்சியமற்றவர்களாக இவர்கள் மாறுகிறார்கள். செழித்து வளர வேண்டிய இந்தக் கதிர்கள் சீக்கிரமே சீரழிந்து போவதற்கு செல்போன்கள் முக்கிய காரணியாக இருக்கிறது.
பாடசாலை மாணவர்கள் மட்டுமன்றி பல்கலைக்கழகங்களில் படிக்கும் வாலிபர்களின் இதை விடவும் மோசமாக உள்ளது. நல்ல பல செய்திகளை பரிமாறிக்கொள்ள வேண்டிய மாணவ சமூகம் ஆபாச SMSகளையும், வீடியோக்களையும் பரப்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
படிக்கும் பருவத்திலுள்ள இவர்கள் எத்தகைய உயர்ந்த இலட்சியமும் குறிக்கோளுமின்றி, தட்டுத்தடுமாறி, whatsapp,Facebook, twitter, viber, line, camera என்று இவைகளில் மூழ்கி வெளிவரமுடியாமல், உளவியல் பாதிப்புக்குள்ளாகி, போதைப் பொருள்களிலும் சினிமா, முறைகேடான பாலியல் இன்பம் என்பவற்றில் தஞ்சமடையும் இழிநிலை ஏற்பட்டுவருகிறது. அத்தோடு. இளசுகளை பிஞ்சிலேயே பழுக்கவைத்துவிடுகிறது.
இதனை மேலும் புரிந்து கொள்ள ஒரு கவிஞனின் பின்வரும் சில வரிகள் துணைபுரிகின்றன.
“இளைஞனே! உன்னைப்பற்றி எனக்கு வருகிற தகவல்கள் என் குதூகலத்திற்கே குழி தோண்டுகின்றன.
ஒரு கல்லூரி விடுதிக்கு இரவில் விலை மகளிர் வருவதாய் என் காதுக்கு வருகிறது.
பாவிகளே! அது கல்விச்சாலையா? கலவிச்சாலையா?
வேறொரு விடுதியில் ஒரு மாணவியின் கைப்பையில் போதை மாத்திரைகளும், கர்ப்பத்தடை மாத்திரைகளும் சரி விகிதத்தில் இருந்ததாய்ச் சாட்சி கிடைத்திருக்கிறது.
அடி பாவிப் பெண்ணே! நீ மனதை நிரப்ப வந்தாயா? மடியை நிரப்ப வந்தாயா?”
(சிற்பியே உன்னைச் செதுக்குகிறேன். 2010 பக்கம் : 11)
கையடக்கத் தொலைபேசிகள் ஒரு வகையில் இன்று பாலியல் ரீதியில் விடலைப் பருவத்தைச் சேர்ந்தவர்களையும் மாணவர்களையும் துன்புறுத்தப்படுவதற்கு பிரதான காரணமாகவும் அமைகின்றன. கையடக்கத் தொலைபேசிகள் இளம் சந்ததியினர் கொள்ளைச் சம்பவங்களில் ஈடுபடுவதற்கும் உதவியாக அமைகின்றன என்று ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.
விடலைப் பருவத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் கையடக்கத் தொலைபேசிகள் மூலம் காதல், திருட்டுக் கல்யாணம், கொலை, கொள்ளை, போன்ற பல தீய செயற்பாடுகளிலும் சமூக விரோத நடவடிக்கைகளிலும் இறங்குவதற்கு வழியமைத்துள்ளது.
இன்றைய இளைஞர்களில் பலர் இதன் காரணமாக பிற மனிதர்களுடன் நேருக்குநேர் பேசுவதை அதிகளவில் தவிர்த்து வருகின்றனர். Mobile, Tab, Laptop போன்றவைகளுடன்தான் அவர்கள் அதிகம் பேசுகின்றனர்; பழகுகின்றனர். மக்களுடனான நேரடித் தொடர்பு இல்லாமல் போன நிலையில், இவ்வாறான கருவியென்பதே அவர்களுக்குத் துணையாகிப் போயுள்ளது. இதனால், மனிதன் இயந்திர நிலைக்குச் சென்று, விரக்தி, மனநிலைப் பாதிப்புகளுக்கு ஆளாகியுள்ளான். சிலபோது, போன்களால் பெறுமதியான பல உயிர்களும் குடிக்கப்பட்டுள்ளன.
எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கப்போகும் இளைய தலைமுறையின் கல்வியையும் எதிர்காலத்தையும் சீரழிக்கின்ற கைத்தொலைபேசிப் பாவனையிலிருந்து அவர்களை விலக்கி வைக்கின்ற காரியத்தையே பெற்றோர் இப்போது அவசரமாகச் செய்ய வேண்டியிருக்கின்றது. மாணவர்கள் கணினி மொபைல் பொன்கள் மூலம் முகநூலுக்கும் மற்றுமுள்ள சமூக வலைத்தளங்களுக்கும் அடிமையாகிப் போவது ஆரோக்கியமான அறிகுறியல்ல. இது கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டியதாகும்.
மனிதனின் இயல்பு தீமைகளின் பக்கமே அதிக நாட்டம் கொள்கிறது. எனவே, செல்போன்களையும் தீமையான காரியங்களுக்கு அதிகம் பயன்படுத்திக்கொள்கின்றான். இன்று இக்கருவிகளால் பெரும் சமூக அவலங்களுக்கு ஆளாக வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது. கற்றுத்தேற வேண்டிய பாடசாலைப் பருவத்தியேயே மாணவர்கள் செல்போன்களுக்கு அடிமையாகி, நேரத்தை வீணாக்கி, வாலிபத்தையும் வீணாக்கி, கல்லூரியைவிட்டு வெளியேறும் போது, பரிதாபத்திற்குரியோராக இவர்கள் மாறுகிறார்கள். செழித்து வளர வேண்டிய இவர்களது இளமை சீரழிந்து போவதற்கு செல்போன்கள் முக்கிய காரணியாகத் திகழ்வதாக சமூக அவதானிகள் கருத்துத் தெரிவிக்கின்றனர்.
ஆபாசமும் வன்முறைகளும் நிறைந்த சினிமாப் படக்காட்சிகளும் இரட்டை அர்த்தங்கள் நிறைந்த பாடல் வரிகளும் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தும் இசையும் மனிதனுடைய சிந்தனையை மழுங்கச் செய்து, பாவச் செயல்களின் பக்கம் விரைவாக இழுத்துச் செல்கிறது. பல்வேறு சமூகத் தீமைகளுக்கு பலரை கூட்டணி சேர்க்க செல்போன் மிகவும் பயன்படுகிறது.
தினமும் பாடசாலையில், மதுரசாக்களில் படித்த பாடங்களை மீட்டுவதற்குப் பதிலாக மாணவர்களில் பலர் பொன்னான நேரத்தை செல்போனில் Games விளையாடி வீணடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இன்றை மாணவர்களின் கல்வி, ஒழுக்கம் ஆகியவற்றில் பாரிய வீழ்ச்சி ஏற்படுவதற்கு செல்போன்கள் தான் மிக முக்கியமான காரணமாக அமைகின்றன. காதல், கள்ளத் தொடர்பு, தற்கொலை, கொலை கொள்ளை. கற்றபழிப்பு. வன்முறை என்று இதன் தீமைப் பட்டியல் தொடர்கிறது.
இன்று எந்த மனிதனையும் விட்டுவைக்காத அளவு இதன் தாக்கம் விரவி நிற்கிறது. அலை பேசியா? அல்லது அவதூறுக் கருவியா என்று அங்கலாய்க்கும் அளவு அடுத்தவர்களின் மானத்தின் புனிதம் செல்போன்களால் சேதப்படுத்தப்பட்டு மாசுபடுத்தப்படுகிறது.
பெரும்பாவங்களில் ஒன்றான பிறரைப் பற்றி அவதூறு பேசுவது. இப்பாவத்தை மிக இலகுவாக செல்போன்கள் நமக்கு சம்பாதித்து தந்துகொண்டிருக்கின்றன. சமூக வலைத் தளங்களில் வரும் செய்திகள் உண்மையானதா? பொய்யானதா? என்றெல்லாம் இன்று நம்மில் பலர் பகுப்பாய்வு செய்து பார்ப்பதில்லை. தனக்கு வந்த மாத்திரத்திலேயே பொய்யை போன்கள் மூலம் அடுத்தவர்களுக்குப் பரப்பி, தானும் பாவியாகி மற்றவர்களையும் பாவியாக்குகின்றார்கள்.
கைத்தொலைபேசி மேற்குலக ஆராய்ச்சியாளர்களே கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.ஸ்மாட்போன் உட்பட பல நவீன சாதனங்களை அவர்கள் கண்டுபிடித்தனர். ஆனால், ஸ்மாட்போன் போன்ற நவீன சாதனங்களுக்கு மேற்கு நாட்டவர்கள் இன்னுமே நமது நாட்டிலுள்ளோர் அளவிற்கு அடிமையாகி விடவில்லை. போன் பேசியபடி மேற்கு நாடுகளின் வீதியில் அம்மக்கள் நடமாடுவதை காண முடிவதில்லை. கைத்தொலைபேசியில் உரையாடியபடி சென்றதால், வீதியில் செல்லும் வாகனங்களில் அவர்கள் மோதுண்ட செய்தியும் வெளிவரக் காணவில்லை. தொலைபேசியில் உரையாடியபடி ரயில் பாதையினால் சென்று ரயிலில் மோதுண்டு இறந்த செய்தியும் மேற்கு நாடுகளில் இருந்து வருவதில்லை.
இலங்கை, இந்தியா, பாகிஸ்தான், பங்களாதேஷ் போன்ற நாடுகளிலேயே இவ்விதமான சம்பவங்கள் அடிக்கடி இடம்பெறுகின்றன. வீதிவிபத்துகள், ரயிலால் மோதுண்டு மரணமடையும் சம்பவங்கள், சமூக சீர்கேடுகள் போன்ற அத்தனை காரியங்களும் இங்குதான் பாரியளவு இடம்பெறுகின்றன. கட்டுப்படுத்த முடியாத இந்த நிலையினால் மிகப் பெருமாதியான, ஈடு செய்ய முடியாத பல மனித உயிர்களை நமது நாடு இழந்துள்ளது.
‘ஸ்மாட்போன்’ மூலம் ஏற்படுகின்ற அவலங்கள் நமது நாட்டில் அண்மைக்காலமாக பெருகித்தான் போய் விட்டன. இன்று இது அனைவரையும் குறிப்பாக இளைய தலைமுறையை அழிவுப் பாதையில் இட்டுச் செல்லும் பயங்கரமான அறைகூவலாக தலையெடுத்துள்ளது. எனவே, இது தொடர்பாக இளைஞர், யுவதிகளை அறிவுறுத்தும் ஆலோசனைகளும் முன்வைக்கப்படுகின்றன. ஆனாலும், அவலங்கள் தொடரவே செய்கின்றன.
‘ஸ்மாட்போன்’ சீர்கேட்டுக்கான நுழைவாயில் ஆகிவிட்டதால், எமது சமூகம் விழிப்படைய வேண்டியது தருணம் வந்துவிட்டது. எனவே, தீமையும், நன்மையும் கலந்த கையடக்கத் தொலைபேசியை நல்ல விடயங்களுக்கு மாத்திரமே பயன்படுத்த பழகிக் கொள்ள வேண்டும்.

                                                                                                             எம்.ஏ.ஹபீழ் ஸலபி M.A.

ஒவ்வொரு அமல்களையும் நாம் எவ்வாறு செய்ய வேண்டும் என்பதை நபியவர்கள் நமக்கு வழிக்காட்டியுள்ளார்கள்.
அதன் வரிசையில் சூரிய அல்லது சந்திர கிரகணங்கள் ஏற்படும் போது அந்த தொழுகை எவ்வாறு நிறைவேற்றப்பட வேண்டும் என்பதை நடைமுறைப்படுத்தி, தெளிவுப்படுத்தியுள்ளார்கள்.
சூரிய,சந்திர கிரகணங்களின் பின்னணி…
ஒவ்வொரு கால கட்டத்திலும் சில மக்களின் அறியாமையினால் தவறான செய்திகளை பரப்புவது வழமையானதாகும்.
நபியவர்கள் காலத்தில் நபியவர்களின் மகன் இறந்த சந்தர்ப்பத்தில் இந்த நிகழ்வு நடந்ததினால், நபியவர்களின் பிள்ளையின் மரணத்திற்காக தான் இது நிகழ்தது என்று கூறினார்கள்.
அதே போல இது நடப்பதால் ஆட்சியாளருக்கு கேடு.அல்லது நாட்டிற்கு இது நடக்கும் அது நடக்கும் என்று சிலர் தனது மடமையை வெளிக்காட்டுவார்கள்.
யாருடைய இறப்பிற்காகவோ, அல்லது பிறப்பிற்காகவோ இது நடப்பது கிடையாது. அல்லது இதனால் நல்லது அல்லது கெட்டது என்பதும் கிடையாது.
“சூரியனை மையமாகக் கொண்டு, சூரிய குடும்பத்தில் உள்ள பூமி உட்பட எல்லாக் கோள்களும் சுழன்று வருகின்றன. இவ்வாறு சுழன்று வரும் போது, சூரியனுக்கும், பூமிக்கும் இடையே பூமியின் துணைக் கோளான சந்திரன் குறுக்கே வரும். அப்போது சூரியனின் ஒளி தற்காலிகமாக மறைந்து விடும்.இதையே சூரிய கிரகணம் எண்பர்.
சுற்றுப்பாதையில் வரும் போது, எந்த அளவிற்குச் சூரியனை சந்திரன் மறைக்குமோ அந்த அளவிற்கு முழு சூரிய கிரகணம், அல்லது பாதி சூரிய கிரகணம் ஏற்படுவதுண்டு.
இதைப் போன்றே சுழற்ச்சி முறையில் சூரியனுக்கும், சந்திரனுக்கும் இடையே பூமி குறுக்கிடும் போது, சந்திரனின் ஒளி தற்காலிகமாக தடைப்படும் இதையே சந்திர கிரகணம் எண்பர்.  அல்லாஹ் மிக அறிந்தவன்.
கிரகண தொழுகை முறைகள்…
(01) இந்த தொழுகை கூட்டாக தொழுவிக்கப்பட வேண்டும்.
(02) ஆண்களுக்கும், பெண்களுக்கும் ஒரே நேரத்தில் தொழுவிக்கப்பட வேண்டும்.
(03) முதலில் தொழுகையும், இரண்டாவது குத்பாவும் நிகழ்த்தப் பட வேண்டும்.
(04) இந்த தொழுகைக்கான பகிரங்க அறிவித்தல் (அழைப்பு) கொடுக்கப்பட வேண்டும்.
(05) இந்த இரண்டு ரக்அத் தொழுகையில் நான்கு ருகூஃகளும், நான்கு ஸஜ்தாக்களும் செய்ய வேண்டும்.
(06) அல்லது இந்த இரண்டு ரக்அத் தொழுகையில் ஆறு ருகூகளும், நான்கு ஸஜ்தாக்களும் செய்ய வேண்டும்.
(07) அல்லது இந்த இரண்டு ரக்அத் தொழுகையில் எட்டு ருகூகளும், நான்கு ஸஜ்தாக்களும் செய்ய வேண்டும்.
(08) கிரகண தொழுகையில் ருகூஃவில் மட்டும் மாற்றம் செய்ய வேண்டும்.
தொழுகையின் விளக்கமும் ஆதாரங்களும்
இரண்டு ரக்அத்துகளில் நான்கு ருகூஃ என்றால் முதலாவது ரக்அத்தில் சூரா பாதிஹா ஓதி விட்டு, அதன் பின் நீண்ட சூரா ஓத வேண்டும். அதன் பின் ருகூஃ நீண்ட நேரம் செய்ய வேண்டும். பிறகு நிலைக்கு வந்து ஸஜ்தாவிற்கு சென்று விடாமல் மீண்டும் நிலையில் நின்று பாதிஹாவை தவிர்த்து ஏற்கனவே ஓதிய சூராவை விட சற்று குறைத்து நீண்ட நேரம் ஓத வேண்டும். 

அதன் பிறகு ருகூஃ நீண்ட நேரம் செய்ய வேண்டும். அதன் பிறகு நிலைக்கு வந்து வழமைப் போன்று ஸஜ்தாவிற்கு செல்ல வேண்டும். நீண்ட ஸஜ்தாக்கள் செய்ய வேண்டும். 

அடுத்த இரண்டாவது ரக்அத்திலும் அவ்வாறே செய்ய வேண்டும். அதாவது முதல் ரக்அத்தில் இரண்டு ருகூஃகளும், இரண்டாவது ரக்அத்தில் இரண்டு ருகூஃகளும் செய்ய வேண்டும் என்பதை விங்கிக் கொள்ளுங்கள். அதன் பிறகு மரணம், கப்ர், மறுமை, நரகம், சுவனம் அனைத்தையும் உள்ளடக்கியதாக நினைவுப் படுத்தி குத்பா (உபதேசம்) செய்ய வேண்டும். இதற்கான ஆதாரத்தை புகாரி- 1051லும், முஸ்லிம்-1662லும் விரிவாக காணலாம்.
அடுத்ததாக இரண்டு ரக்அத்துகளில் ஆறு ருகூஃ, மற்றும் நான்கு ஸஜ்தாக்கள் என்றாலும் மேற்ச் சுட்டிக் காட்டிய படியே தொழ வேண்டும். அதாவது முதல் ரக்அத்தில் அடுத்தடுத்து தொடராக மூன்று ருகூஃகளும், இரண்டாவது ரக்அத்தில் மூன்று ருகூஃகளும் செய்ய வேண்டும். இதற்கான ஆதாரத்தை முஸ்லிம்- 1652ல் விரிவாக காணலாம்.
அடுத்ததாக இரண்டு ரக்அத்துகளில் எட்டு ருகூஃ, மற்றும் நான்கு ஸஜ்தாக்கள் என்றாலும் மேற்ச் சுட்டிக் காட்டிய படியே தொழ வேண்டும். அதாவது முதல் ரக்அத்தில் அடுத்தடுத்து தொடராக நான்கு ருகூஃகளும், இரண்டாவது ரக்அத்தில் நான்கு ருகூஃகளும் செய்ய வேண்டும். இதற்கான ஆதாரத்தை முஸ்லிம்- 1660ல் விரிவாக காணலாம்.
குறிப்பாக நீங்கள் தொழுவிப்பதற்கு முன் எத்தனை ருகூஃகளை கொண்ட தொழுகையை தொழுவிக்கப் போகிறோம் என்பதை மக்களுக்கு தெளிவுப்படுத்திக் கொள்ளவும். அல்லாஹ் மிக அறிந்தவன்.
அல்லாஹ் நம்மை பொருந்திக் கொள்வானாக !

                                                                   மௌலவி யூனுஸ் தப்ரீஸ்.

[கேள்வி-பதில்] : நம்மைப்பற்றி புறம் / அவதூறு பேசியவரை மன்னித்தால், மறுமையில் நமக்கு அவரது நன்மைகள் கிடைக்காமல் போய்விடுமே.. இதன் விளக்கம் என்ன ?


ஒருவர் யாரையேனும் புறம்அ,வதூறு பேசியிருந்து, பாதிக்கப்பட்டவரிடம் மன்னிப்புக் கேட்காத நிலையில் மரணித்து விட்டால், நாளை மறுமையில் அவரது நன்மைகள் பாதிக்கப்பட்டவருக்கு வழங்கப்படும். அவ்வாறு நன்மை இல்லாதிருக்குமானால், பாதிக்கப்பட்டவரின் பாவங்கள் அனைத்தும்  புறம்/அவதூறு பேசியவருக்கு வழங்கப்பட்டு, புறம் பேசியவர் நரகம் செல்வார் எனும் கருத்தில் ஆதாரப்பூர்வமான நபிமொழிகளைக் காண முடிகிறது. இதன் அடிப்படையில் புறம்/அவதூறு பேசியவரை மன்னித்து விட்டால் நமக்கு அவரது நன்மை கிடைக்காதே … என்ற எண்ணத்தில் இக்கேள்வி கேட்கப்பட்டுள்ளது.   
புறம் / அவதூறு பேசுபவனாக வாழ்ந்து, தன்னால் பாதிக்கப்பட்டவர்களிடம் மன்னிப்பும் கேட்காமல் மரணித்தவன் நாளை மறுமையில் அதிக நன்மைகளுடன் அல்லாஹ்வின் முன்பாக நின்று, இறைவனின் கேள்வி‍கணக்குகளுக்குப் பிறகு, தனது நன்மைகள் அனைத்தையும் இழந்து, பிறரின் தீமைகளும் தன்மேல் சுமத்தப்பட்டு, நரகம் செல்பவனே மிகப்பெரிய‌ நஷ்டவாளியென நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். இதன்படி நம்மைப்பற்றி புறம் பேசப்பட்டால், புறம் பேசியவரை நாம் மன்னிக்காவிட்டால் அவரது நன்மைகள் நமக்குக் கிடைக்கும் என்பது சரியானதே.
இந்த ஹதீஸின் அடிப்படையில் வெளிப்படையாக இவ்வாறான எண்ணம் யாருக்கும் ஏற்படலாம். முதலில் நாம் இவ்விசயத்தில் விளங்கிக்கொள்ள வேண்டியது யாதெனில், அருளாளனாகிய அல்லாஹ் தனது அடியார்களை மன்னிப்பதிலும், அவர்களுக்கான கூலியை வழங்குவதிலும். எவ்வித வரம்புகளையும் ஏற்படுத்தவில்லை. அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைத்த நிலையில் ஒருவர் மரணிப்பாரானால் அவரை இறைவன் மன்னிக்க மாட்டான்.
அதேநேரத்தில் ஹதீஸ் மற்றும் நபிகளாரின் வரலாற்று வாயிலாக நாம் அறிந்த ஒன்றுதான், ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள்மீது சொல்லப்பட்ட அவதூறுகளை பரப்பிய மிஸ்தஹ் இப்னு உஸாஸா (ரழி) அவர்களின் செய்தி. அதாவது :
2661. ஆயிஷா(ரலி) அறிவித்தார்.
இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் ஒரு பயணம் புறப்பட விரும்பினால் தம் மனைவிமார்களிடையே (எவரைப் பயணத்தில் தம்முடன் அழைத்துச் செல்வது எனத் தீர்மானித்திட) சீட்டுக் குலுக்கிப் போடுவார்கள். அவர்களில் எவருடைய (பெயருள்ள) சீட்டு வருகிறதோ அவரைத் தம்முடன் அழைத்துக் கொண்டு பயணம் புறப்படுவார்கள். இவ்வாறே, அவர்கள் செய்த ஒரு புனிதப் போரின்போது (பயணத்தில் உடன் அழைத்துச் செல்ல) எங்களுக்கிடையே சீட்டுக் குலுக்கிப் போட்டார்கள்.

என்னுடைய (பெயருள்ள) சீட்டு வந்தது. எனவே, நான் அவர்களுடன் (பயணம்) புறப்பட்டுச் சென்றேன். இது (பெண்கள் பர்தா முறையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்னும்) ஹிஜாபின் சட்டம் அருளப்பட்ட பிறகு நடந்ததாகும். நான் ஓர் ஒட்டகச் சிவிகையில் வைத்துச் சுமந்து செல்லப்படுவேன். நான் அதில் இருக்கும் நிலையிலேயே கீழே இறக்கி வைக்கப்படுவேன். நபி(ஸல்) அவர்கள் அந்தப் போர் முடிந்து புறப்பட்டபோது நாங்கள் மதீனாவை நெருங்கிய வேளையில் இரவு நேரத்தில் (ஓரிடத்தில்) தங்கும்படி அறிவித்தார்கள்.
நான் (சிவிகையிலிருந்து) எழுந்து (மலஜலம் கழிப்பதற்காக மறைவிடம் தேடி) படையைக் கடந்து சென்றேன். என் (மலஜலத்) தேவையை நான் முடித்தபோது முகாமிட்டிருந்த இடத்தை நோக்கிச் சென்றேன். அப்போது என் நெஞ்சை நான் தொட்டுப் பார்த்தபோது, (என் கழுத்திலிருந்த) யமன் நாட்டு முத்துமாலையொன்று அறுந்து (விழுந்து) விட்டிருந்தது. எனவே, நான் திரும்பிச் சென்று என் மாலையைத் தேடலானேன்; அதைத் தேடிக் கொண்டிருந்தது (நான் சீக்கிரம் திரும்பிச் சென்று படையினருடன் சேரவிடாமல்) என்னைத் தாமதப்படுத்திவிட்டது. எனவே, என்னை எடுத்துச் சென்று ஒட்டகத்தில் வைப்பவர்கள், என் சிவிகைக்குள் நான் இருப்பதாக எண்ணிக் கொண்டு அதைச் சுமந்து சென்று, நான் வழக்கமாக சவாரி செய்கிற என் ஒட்டகத்தின் மீது வைத்துக் கட்டிவிட்டனர்.
அந்தக் கால கட்டத்தில் பெண்கள் பருமனாக இன்றி மெலிந்தவர்களாக இருந்தனர். அவர்களுக்கு சதை போட்டிருக்கவில்லை. சிறிதளவு உணவே அவர்கள் உண்பார்கள். எனவே, சிவிகையைத் தூக்கியபோது அதன் (இலேசான) கனத்தை மக்கள் வித்தியாசமாகக் கருதவில்லை. மேலும், நான் வயது குறைந்த சிறுமியாக இருந்தேன். அவர்கள் ஒட்டகத்தை (முன்னே) அனுப்பிவிட்டு நடக்கலானார்கள்.

படையினர் சென்ற பிறகு நான் (தொலைந்து போன) என் மாலையைப் பெற்றுக் கொண்டேன். பிறகு, நான் அவர்கள் தங்கியிருந்த இடத்திற்கு வந்தேன். அப்போது, அங்கு ஒருவரும் இல்லை. நான் ஏற்கனவே தங்கியிருந்த இடத்தைத் தேடிச் சென்று அங்கு அமர்ந்து கொண்டேன். படையினர், நான் காணாமல் போயிருப்பதைக் கண்டு என்னிடம் திரும்பி வருவார்கள் என்று நான் கருதினேன். நான் அப்படியே உட்கார்ந்தபடி இருந்த பொழுது என் கண்கள் (உறக்கம்) மிகைத்து நான் தூங்கி விட்டேன்.
ஸஃப்வான் இப்னு முஅத்தல் அல் ஸுலமீ என்பவர் படையினர் பின் அணியில் இருந்தார். அவர், நான் தங்கியிருந்த இடத்தில் காலை வரை தங்கி விட்டிருந்தார். அவர் (காலையில் விழித்தெழுந்தவுடன்) தூங்கிக் கொண்டிருந்த ஓர் உருவத்தை என்னைப் பார்த்துவிட்டு என்னிடம் வந்தார். பர்தாவுடைய சட்டம் அருளப்படுவதற்கு முன்னால் அவர் என்னைப் பார்த்திருந்தார். (எனவே, என்னை அடையாளம் புரிந்து கொண்டு) அவர், ‘இன்னாலில்லாஹி வஇன்னா இலைஹி ராஜிஊன் நாம் அல்லாஹ்விற்கே உரியவர்கள்; மேலும், நாம் அவனிடமே திரும்பிச் செல்லவிருக்கிறோம்’ என்று கூறும் சப்தத்தைக் கேட்டு நான் கண் விழித்தேன். பிறகு, அவர் தம் ஒட்டகத்தை மண்டியிடச் செய்து, அதன் முன்னங்காலை (தன் காலால்) மிதித்துக் கொள்ள நான் அதன் மீது ஏறிக் கொண்டேன். அவர் என்னுடன் ஒட்டகத்தை ஒட்டிக் கொண்டு நடக்கலானார். இறுதியில் நாங்கள் படையினரை வந்தடைந்தோம்.
அதற்குள் அவர்கள் (மதிய ஓய்வுக்காக) நடுப்பகல் நேரத்தில் (ஓரிடத்தில்) தங்கி விட்டிருந்தார்கள். (இப்போது எங்களைக் கண்டு அவதூறு பேசி) அழிந்தவர்கள் அழிந்தார்கள். என் மீது அவதூறு (பிரசாரம்) செய்ய (தலைமைப்) பொறுப் பேற்றிருந்தவன் அப்துல்லாஹ் இப்னு உபை இப்னி ஸலூல் (எனும் நயவஞ்சகர்களின் தலைவன்) ஆவான். நாங்கள் மதீனாவை வந்தடைந்தோம். அங்கு ஒரு மாத காலம் நான் நோயுற்று விட்டேன். மக்களோ அவதூறு கற்பித்தவர்களின் சொல்லைப் பரப்பிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

நான் நோயுற்று விடும்போது நபி(ஸல்) அவர்கள் வழக்கமாக என்னிடம் காட்டுகிற பரிவை (இந்த முறை) நான் நோயுற்றிருக்கும்போது அவர்களிடம் காணமுடியாமல் போனது எனக்கு சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தியது. அவர்கள் வருவார்கள்; சலாம் சொல்வார்கள்; பிறகு, ‘அவள் எப்படி இருக்கிறாள்?’ என்று கேட்பார்கள்; (பிறகு போய் விடுவார்கள்.) அவ்வளவு தான். (என்னைக் குறித்து வெளியே பேசப்பட்டு வந்த அவதூறில்) ஒரு சிறிதும் எனக்குத் தெரியாது.
இறுதியில், நான் (நோயிலிருந்து குணமடைந்து விட, நானும் உம்மு மிஸ்தஹ்(ரலி) அவர்களும் நாங்கள் கழிப்பிடமாகப் பயன்படுத்தி வந்த ‘மனாஸிஉ’ என்னுமிடத்தை நோக்கிச் சென்றோம். நாங்கள் இரவு நேரங்களில் மட்டும் இவ்வாறு செல்வோம். எங்கள் வீடுகளுக்கு அருகிலேயே கழிப்பிடங்களை அமைத்துக் கொள்வதற்கு முன்னால் நாங்கள் இவ்வாறு அங்கு சென்று கொண்டிருந்தோம். எங்களுடைய இந்த வழக்கம் வனாந்திரங்களில் வசித்து வந்த முற்கால அரபுகளின் வழக்கத்தை ஒத்ததாயிருந்தது. நானும் அபூ ருஹ்மின் மகளாகிய உம்மு மிஸ்தஹும் நடந்து முன்னால் சென்று கொண்டிருந்தோம்.

உம்மு மிஸ்தஹை அவர் அணிந்திருந்த கம்பளி அங்கி இடறியது. அப்போது அவர், ‘மிஸ்தஹ் நாசமாகட்டும்’ என்று கூறினார். நான், ‘மிக மோசமான சொல்லைச் சொல்லிவிட்டாய். பத்ருப் போரில் பங்கெடுத்த ஒரு மனிதரையா நீ ஏசுகிறாய்’ என்று கூறினேன். அதற்கு அவர், ‘அம்மா! அவர்கள் என்ன சொன்னார்கள் என்று நீங்கள் கேள்விப்படவில்லையா?’ என்று கூறிவிட்டு, அவதூறு கற்பித்தவர்கள் சொன்ன அபாண்டத்தை எனக்குத் தெரிவித்தார். அதைக் கேட்டு என் நோய் இன்னும் அதிகரித்துவிட்டது.
நான் என் வீட்டிற்குத் திரும்பி வந்தபோது இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்து, ‘அவள் எப்படி இருக்கிறாள்?’ என்று கேட்டார்கள். நான் ‘என் தந்தையரிடம் செல்ல எனக்கு அனுமதி கொடுங்கள்’ ‘என்று கேட்டேன். அப்போது நான் அவ்விருவரிடமிருந்தும் (உண்மையிலேயே அப்படியொரு வதந்தி உலவுகிறதூ என்று விசாரித்து என் மீதான அவதூறுச்) செய்தியை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள விரும்பினேன். இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் எனக்கு அனுமதியளிக்கவே நான் என் தாய் தந்தையரிடம் சென்றேன். என் தாயாரிடம், ‘மக்கள் (என்னைப் பற்றி) என்ன பேசிக் கொள்கிறார்கள்?’ என்று கேட்டேன். என் தாயார், ‘என் அன்பு மகளே! உன் மீது இந்த விஷயத்தை; பெரிதுபடுத்திக் கொள்ளாதே.

அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! சக்களத்திகள் பலரும் இருக்க, (தன்) கணவரிடம் பிரியத்துக்குரியவளாக இருக்கும் அழகுமிக்க பெண்ணொருத்தியைக் குறித்து அவளுடைய சக்களத்திகள் அதிகமாக (வதந்திகள்) பேசத் தான் செய்வார்கள். அவ்வாறு பேசாமலிருப்பது (பெரும்பாலும்) குறைவேயாகும்’ என்று கூறினார்கள். நான், ‘சுப்ஹானல்லாஹ் (இறைவன் தூய்மையானவன்!) இப்படியா மக்கள் பேசிக் கொள்கிறார்கள்?’ என்று கேட்டேன். அன்றிரவை இடைவிடாமல் அழுது கொண்டும் தூக்கம் சிறிது மின்றியும் காலை வரை கழித்தேன்.
காலை நேரம் வந்தது. இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் தம் மனைவியை (என்னை)ப் பிரிந்து விடுவது குறித்து ஆலோசனை கேட்பதற்காக அலீ இப்னு அபீ தாலிப்(ரலி) அவர்களையும், உஸாமா இப்னு ஸைத்(ரலி) அவர்களையும் அழைத்தார்கள். அப்போது ‘வஹீ’ (தற்காலிகமாக) நின்று போயிருந்தது. உஸாமா(ரலி) அவர்களோ தம் உள்ளத்தில் நபி(ஸல்) அவர்களின் மனைவிமார்கள் மீதிருந்த பாசத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஆலோசனை கூறினார்கள். ‘இறைத்தூதர் அவர்களே! தங்கள் துணைவியரிடம் நல்ல (குணத்)தைத் தவிர வேறெதையும் நான் அறிய மாட்டேன்’ என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.

அலீ இப்னு அபீ தாலிப்(ரலி) அவர்களோ (நபி(ஸல்) அவர்களின் மனக் கவலையைக் குறைத்து ஆறுதல் கூறும் நோக்குடன்), ‘இறைத்தூதர் அவர்களே! அல்லாஹ் உங்களுக்கு எந்த நெருக்கடியையும் ஏற்படுத்தவில்லை. அவர் (ஆயிஷா) அன்றிப் பெண்கள் நிறையப் பேர் இருக்கின்றனர். பணிப் பெண்ணைக் கேளுங்கள். அவள் உங்களிடம் உண்மையைச் சொல்வாள்’ என்று கூறினார்கள். எனவே, இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் (பணிப் பெண்ணான) பரீராவை அழைத்து, ‘பரீராவே! நீ ஆயிஷாவிடம் உனக்கு சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தும் (செயல்) எதையாவது பார்த்திருக்கிறாயா?’ என்று கேட்டார்கள். அதற்கு பரீரா(ரலி), ‘தங்களை சத்தியமார்க்கத்துடன் அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! அவர் (குழைத்து வைத்த) மாவை அப்படியே போட்டுவிட்டு உறங்கிப் போய்விடுவார்; வீட்டிலுள்ள ஆடு வந்து அதைத் தின்றுவிடும்; அத்தகைய (விபரமறியாத) இளவயதுச் சிறுமி என்பதைத் தவிர அவரைக் குறை சொல்லக்கூடிய விஷயம் எதையும் அவரிடம் நான் பார்க்கவில்லை’ என்று பதில் கூறினார். உடனே, அன்று இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் (மிம்பரில் ஏறி) நின்று, அப்துல்லாஹ் இப்னு உபை இப்னி சலூலை தண்டிப்பதற்கு (தமக்கு) உதவும்படி (தம் தோழர்களிடம்) கோரினார்கள்.
இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள், ‘என் வீட்டார் விஷயத்தில் (வதந்தி கிளப்பி) எனக்கு மன வேதனையளித்த ஒரு மனிதனை தண்டித்திட எனக்கு உதவிபுரிபவர் யார்? அவர்கள் (அவதூறு) கூறியுள்ளனர். ஆனால், அவரைப் பற்றி நல்லதையே அறிவேன். அவர் என் வீட்டாரிடம் என்னுடனேயல்லாமல் (நான் வீட்டிலிருக்கும் போதே தவிர) வந்ததில்லை’ என்று கூறினார்கள். உடனே, ஸஅத் இப்னு முஆத்(ரலி) எழுந்து வின்று, ‘இறைத்தூதர் அவர்களே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அவனை தண்டிக்க நான் தங்களுக்கு உதவுகிறேன். அவன் (எங்கள்) அவ்ஸ் குலத்தைச் சேர்ந்தவனாயிருந்தால் நாங்கள் அவனுடைய கழுத்தைத் துண்டித்து விடுகிறோம்.

எங்கள் சகோதரர்களான கஸ்ரஜ் குலத்தைச் சேர்ந்தவனாக இருந்தால் (என்ன செய்ய வேண்டுமென்று) தாங்கள் உத்தரவை நாங்கள் நிறைவேற்றுகிறோம்’ என்று கூறினார்கள். உடனே, கஸ்ரஜ் குலத் தலைவராயிருந்த ஸஅத் இப்னு உபாதா(ரலி) எழுந்து நின்று, ‘அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீர் பொய்யுரைத்தீர்; அவனை நீர் கொல்லமாட்டீர். அது உம்மால் முடியாது’ என்று கூறினார். அதற்கு முன் அவர் நல்ல மனிதராகத் தான் இருந்தார்; ஆயினும், குலமாச்சரியம் அவரை அவ்வாறு பேசத் தூண்டிவிட்டது. உடனே, உசைத் இப்னு ஹுளைர்(ரலி) எழுந்து நின்று, உபாதா(ரலி) அவர்களை நோக்கி, ‘நீர் தாம் பொய்யுரைத்தீர். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அவனை நாங்கள் கொன்றே தீருவோம். நீர் ஒரு நயவஞ்சகர். (அதனால்தான்) நயவஞ்சகர்களின் சார்பாக வாதிடுகிறீர்’ என்று கூறினார்.

இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் மீது நின்று கொண்டிருக்க, அவ்ஸ், கஸ்ரஜ் ஆகிய இரண்டு குலத்தாரும் ஒருவர் மீதொருவர் பாய்ந்து சண்டையிட முற்பட்டனர். நபி(ஸல்) அவர்கள் மிம்பரிலிருந்து இறங்கி அவர்கள் மெளனமாகும் வரை அவர்களை அமைதிப்படுத்தினார்கள். பிறகு அவர்களும் மெளனமானார்கள். அன்று நான் இடைவிடாமல் அழுது கொண்டிருந்தேன்; சிறிதும் உறங்கவில்லை. காலையானதும் என் தாய் தந்தையர் என் அருகேயிருந்தனர். நானோ இரண்டு இரவுகள் ஒரு பகல் (முழுக்க) என் ஈரல் பிளந்து விடுமோ என்றெண்ணும் அளவிற்கு அழுதிருந்தேன்.

நான் அழுதவண்ணமிருக்கும்போது என் தாய்தந்தையார் என்னிடம் அமர்ந்திருக்க, அன்சாரிப் பெண்ணொருத்தி வந்து உள்ளே வர அனுமதி கேட்டாள். நான் அவளுக்கு அனுமதியளித்தவுடன் என்னோடு சேர்ந்து அவளும் அழுதபடி அமர்ந்தாள். நாங்கள் இவ்வாறு இருந்து கொண்டிருக்கும்போது இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் வந்து அமர்ந்தார்கள். என்னைப் பற்றி அவதூறு சொல்லப்பட்ட நாளிலிருந்து அவர்கள் என்னருகே அமர்ந்ததில்லை. மேலும், ஒரு மாத காலம் வரை என் விஷயத்தில் (அல்லாஹ்விடமிருந்து தீர்ப்பு) எதுவும் அவர்களுக்கு வஹீயாக அருளப்படவில்லை.
பிறகு நபி(ஸல்) அவர்கள், ‘லாஇலாஹ இல்லல்லாஹ்’ (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறெவருமில்லை)’ என்று கூறிவிட்டு, ‘ஆயிஷாவே! உன்னைக் குறித்து இன்னின்னவாறு எனக்குச் செய்தி கிடைத்துள்ளது. நீ நிரபராதியாக இருந்தால் அல்லாஹ் விரைவில் உன்னைக் குற்றமற்றவள் என்று அறிவித்து விடுவான். நீ குற்றமேதும் செய்திருந்தால் அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோரி, அவன் பக்கம் திரும்பி விடு. ஏனெனில், அடியான் தன் பாவத்தை ஒப்புக் கொண்டு (மனம் திருந்தி) பாவ மன்னிப்புக் கோரினால் அவனுடைய கோரிக்கையை ஏற்று அல்லாஹ் அவனை மன்னிக்கிறான்’ என்றார்கள்.

இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள், தம் பேச்சை முடித்தபோது என் கண்ணீர் (முழுவதுமாக) நின்று போய் விட்டிருந்தது. அதில் ஒரு துளியும் எஞ்சியிருக்கவில்லை. நான் என் தந்தையிடம், ‘அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு என் சார்பாக பதில் கூறுங்கள்’ என்று சொன்னேன். அதற்கு என் தந்தை, ‘அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் என்ன (பதில்) சொல்வது என்று கூறினார்கள். நான் என் தாயாரிடம், ‘இறைத்தூதர் சொன்னதற்கு என் சார்பாக பதில் கூறுங்கள்’ என்று சொன்னேன். அதற்கு என் தாயார், ‘அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்களுக்கு என்ன (பதில்) சொல்வது என்றே எனக்குத் தெரியவில்லை’ என்று கூறினார்கள்.
நானோ இளவயதுடைய சிறுமியாக இருந்தேன். குர்ஆனிலிருந்து அதிகமாக (ஓதத்) தெரியாதவளாகவும் இருந்தேன். எனவே, ‘அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீங்கள், மக்கள் என்னைப் பற்றிப் பேசியவற்றைக் கேட்டிருக்கிறீர்கள் என்பதையும் அது உங்கள் மனதில் பதிந்து போய், அதை உண்மையொன்று நம்பி விட்டீர்கள் என்பதையும் அறிவேன். நான் குற்றமற்றவள் என்று நானே தங்களிடம் சொன்னால்… நான் குற்றமற்றவள் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான்… நீங்கள் அதை நம்பப் போவதில்லை; நான் குற்றமேதும் புரிந்திருப்பதாக ஒப்புக் கொண்டால் (நான் சொல்வதை அப்படியே உண்மையொன்று ஏற்று) என்னை நம்பி விடுவீர்கள். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! எனக்கும் உங்களுக்கும் (நபி) யூசுஃப்(அலை) அவர்களின் தந்தையை (யஃகூப்(அலை) அவர்களை)யே நான் உவமையாகக் கருதுகிறேன். (அதாவது): (இதை) சகித்துக் கொள்வதே நல்லது; நீங்கள் புனைந்து சொல்லும் விஷயத்தில் அல்லாஹ்விடம் தான் நான் பாதுகாப்புத் கோர வேண்டும். (குர்ஆன் 12:83) பிறகு, அல்லாஹ் நான் குற்றமற்றவள் என அறிவிப்பான் என்ற நம்பிக்கையுடன் நான் என் படுக்கையில் (வேறு பக்கமாகத்) திரும்பிப் படுத்துக் கொண்டேன். 

ஆயினும், திருக்குர்ஆனில் என் விஷயத்தைப் பற்றிப் பேசுகிற அளவிற்கு நான் ஒன்றும் முக்கியத்துவமுடையவளல்ல மிகச் சாதாரணமானவள் தான் என்று என்னைக் குறித்து நான் கருதிக் கொண்டிருக்க, அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இறைவன் என் விஷயத்தில் வஹீயையே -வேத வெளிப்பாட்டையே (திருக்குர்ஆனில்) அருளுவான் என்று நான் நினைத்தும் பார்க்கவில்லை. மாறாக, ‘இறைத்தூதர்(ஸல்) அவர்கள் என்னை அல்லாஹ் குற்றமற்றவள் என்று உணர்த்தும் கனவு எதையாவது தூக்கத்தில் காண்பார்கள்’ என்றே எதிர்பார்த்தேன்.
அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நபி(ஸல்) அவர்கள் தாம் அமர்ந்திருந்த இடத்திலிருந்து எழுந்திருக்கவுமில்லை; வீட்டிலிருந்து எவரும் வெளியே செல்லவுமில்லை; அதற்குள் அல்லாஹ், நபி(ஸல்) அவர்களின் மீது (திருக்குர்ஆன் வசனங்களை) அருள ஆரம்பித்துவிட்டான். உடனே, (வேத வெளிப்பாடு வருகிற நேரங்களில்) ஏற்படும் கடும் சிரமமான நிலை அவர்களுக்கு ஏற்பட்டது; அது கடும் குளிர் காலமாயிருந்தும் அவர்களின் மேனியிலிருந்து முத்துக்களைப் போல் வியர்வைத் துளிகள் வழியத் தொடங்கின. 

அந்த நிலை அல்லாஹ்வின் தூதரைவிட்டு நீங்கியவுடன் அவர்கள் சிரித்துக் கொண்டே முதல் வார்த்தையாக, ‘ஆயிஷாவே! அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து நன்றி செலுத்து. உன்னை அல்லாஹ் குற்றமற்றவள் என அறிவித்துவிட்டான்’ என்று கூறினார்கள். என் தாயார், ‘அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் எழுந்து செல்’ என்று கூறினார்கள். நான், ‘மாட்டேன்; அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அவர்களிடம் செல்ல மாட்டேன். அல்லாஹ்வை மட்டுமே புகழ்ந்து, அவனுக்கே நன்றி செலுத்துவேன்’ என்றேன். அப்போது அல்லாஹ், ‘(ஆயிஷாவின் மீது) அவதூறு பரப்பியவர்கள் உங்களில் ஒரு குழுவினர் தான்’ என்று தொடங்கும் (திருக்குர்ஆன் 24:11) வசனங்களை அருளியிருந்தான்.
என் குற்றமற்ற நிலையைத் தெளிவுபடுத்தி அல்லாஹ் இதை அருளியபோது (என் தந்தை) அபூ பக்ர்(ரலி), ‘அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! (என் மகள்) ஆயிஷாவைப் பற்றி (அவதூறு) கூறிய பின்பு ஒருபோதும் மிஸ்தஹுக்காக செலவிட மாட்டேன்’ என்று கூறினார்கள். மிஸ்தஹ் இப்னு உஸாஸா தம் உறவினர் என்பதால் அவருக்காக அபூ பக்ர்(ரலி) செலவிட்டு வந்தார்கள்… உடனே அல்லாஹ், ‘உங்களிடையேயுள்ள (பொருள்) அருளப் பெற்றோரும் (பிறருக்கு உதவும்) இயல்புடையோரும், (தங்கள்) உறவினர்களுக்கோ, ஏழைகளுக்கோ, இறைவழியில் ஹிஜ்ரத் செய்தவர்களுக்கோ (எதுவும்) கொடுக்க மாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்ய வேண்டாம். 

(அவர்களால் தங்களுக்கு ஏதும் வருத்தம் ஏற்பட்டிருந்தால்) அதனை மன்னித்துப் (பிழைகளைப்) பொருட்படுத்தாமல்விட்டு விடட்டும். அல்லாஹ் உங்களுக்கு மன்னிப்பளிப்பதை நீங்கள் விரும்பமாட்டீர்களா? அல்லாஹ் மிகவும் மன்னிப்போனும் கிருபையுடையோனுமாய் இருக்கிறான்’ என்னும் (திருக்குர்ஆன் 24:22) இறைவசனத்தை அருளினான். அதன் பிறகு அபூ பக்ர்(ரலி), ‘ஆம், அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ் எனக்கு மன்னிப்பளிக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்’ என்று கூறிவிட்டு, மிஸ்தஹ்(ரலி) அவர்களுக்கு ஏற்கனவே தாம் செய்து வந்த (பொருள்) உதவியைத் தொடரலானார்கள்.
(திருக்குர்ஆனில் என்னைப் பற்றிய வசனங்கள் அருளப்படுவதற்கு முன்னால்) இறைத்தூதர் என் விஷயத்தில் (தம் இன்னொரு மனைவியான) ஸைனப் பின்த்து ஜஹ்ஷ்(ரலி) அவர்களிடம் விசாரித்தார்கள்; ‘ஸைனபே! நீ (ஆயிஷாவைப் பற்றி) என்ன அறிந்திருக்கிறாய்? (அவர் விஷயத்தில்) என்ன பார்த்திருக்கிறாய்?’ என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், ‘இறைத்தூதர் அவர்களே! என் காதுகளையும் என் கண்களையும் (அவற்றின் மீது பழி சுமத்தாமல்) பாதுகாத்துக் கொள்வேன். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! ஆயிஷாவைக் குறித்து நல்லதையே அறிவேன்’ என்று பதிலளித்தார்கள். ஸைனப்(ரலி) தாம் எனக்கு (அழகிலும் நபி(ஸல்) அவர்களின் அன்பிலும்) போட்டியாக இருந்தார்கள். ஆயினும், அல்லாஹ் அவர்களை இறையச்சமுடைய, பேணுதலான பண்பையளித்துப் பாதுகாத்திருந்தான். இந்த அறிவிப்பு இன்னும் பலர் வழியாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. Volume :3 Book :52
மேற்குறிப்பிட்டுள்ள ஹதீஸின் அடிப்படையில் புறம் / அவதூறு பேசியவரை மன்னிப்பதையும், அவருக்கு உதவி செய்வதையும் இறைவன் மிகவும் சிறப்பானது என அறிவுறுத்துகிறான். அதுமட்டுமின்றி, புறம் அவதூறால் பாதிக்கப்பட்டவரை இறைவன் மன்னிப்பதை விரும்பவில்லையா? எனவும் கேட்கிறான். இறைவனின் மன்னிப்பை விரும்பாதாவர் இவ்வுலகில் யாரும் இருக்க முடியாது. அவதூறு பேசியவரை நாம் மன்னிப்பதன் வழியாக அவரும் சொர்க்கம் செல்லலாம், இறைவனின் மன்னிப்பின் மூலமாக பாதிக்கப்பட்ட நாமும் சொர்க்கம் செல்லலாம்.
எனவே புறம்/அவதூறு பேசுபவர்களை மன்னிப்பதால், நமக்குக் கிடைக்கும் நன்மைகளே அதிகம் என்பதை கவனத்தில் கொண்டு, புறம்/அவதூறு பேசுபவர்களை மன்னிப்பதுடன், நாமும் பிறரைப்பற்றி புறம் / அவதூறு பேசாதவர்களாக வாழ்வதற்கு ஏக இறைவனாகிய அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்திப்போம்…
                                                                         முஜாஹித் இப்னு ரஸீன்

[கேள்வி-பதில்] :ஆண்களும்-பெண்களும் ஒரே வகுப்பறையில் குழுவாக அமர்ந்து (GROUP STUDY) கல்வி கற்பதற்கு மார்க்க அனுமதி உண்டா ?  


இன்றைய சூழலில் கல்வித்துறையில் ஆண்களும் பெண்களும் இணைந்து கல்வி கற்பது, அதிலும் குறிப்பாக மருத்துவம் படிக்கும் மாணவ மாணவியர் குரூப் ஸ்டடி என்ற பெயரில் ஒன்றாக அமர்ந்து கல்வி பயில்வது ஆகுமானதா என்பதுவே கேள்வியின் உள்ளடக்கமாகும்.
இவ்விசயத்தில் ( இறைவன் மிகவும் அறிந்தவனாக இருக்கிறான் ) மார்க்க அளவுகோல் யாதெனில், ஆண்களும் பெண்களும் ஒன்றாக அமர்ந்து கல்வி கற்கும் சூழ்நிலை ஏற்படுமானால், வகுப்பறையின் முன் பகுதியில் ஆண்களும், பின் பகுதியில் பெண்களும் அமர்ந்து கல்வி கற்றுவிட்டு, வகுப்பு முடிந்தவுடன் பெண்கள் முதலாவதாக வகுப்பறையை விட்டு வெளியேற வேண்டும். அதன்பின் ஆண்கள் வகுப்பறையை விட்டு வெளியேறக்கூடிய சூழ்நிலையை ஏற்படுத்திக் கொள்வதுதான் சிறந்தது.
ஆனால் இன்றைய கல்வி நிலையங்களில் அவ்வாறான நிலை இல்லை. கல்லூரிகளில் வகுப்பறைக்குள் ஆண்களும் பெண்களும் பேசிக்கொள்வதும், பரிகாசம் செய்து கொள்வதும், வரம்புமீறிய நடவடிக்கைகளில் சில நேரங்களில் ஈடுபடுவதும், அதுபோலவே, தனிமையாக ஜோடி ஜோடியாக இணைந்து மறைவாக அமர்ந்து கொள்வதற்கான இடவசதிகளும் பல கல்லூரிகளில் காண முடிகிறது.
 இதுபோன்ற நடவடிக்கைகளில் முஸ்லிம்கள் அதிகமாக ஈடுபடுவது இல்லை என்றாலும். சில சந்தர்ப்பங்களில் முஸ்லிம் மாணவ மாணவியரும் இந்த சூழ்நிலைக்குள் தங்களை அறியாமலே தள்ளப்படுகிறார்கள் என்பதுதான் நிதர்சனமாகும்.
இருப்பினும் பெரும்பாலான முஸ்லிம் மாணவ மாணவிகள் தங்களது கல்லூரி வளாகத்துக்குள் மிகவும் கண்ணியத்தோடும், மார்க்க விசயங்களில் மிகுந்த கடைபிடிப்போடும், பிற முஸ்லிம் மாணவ மாணவியரும் மார்க்க விசயங்களை பேணி நடக்க வேண்டும் என்ற மிகுந்த ஆர்வத்தோடும் செயல்படுகிறார்கள் என்பது மிகவும் போற்றத்தக்க விசயமாகும். இதை பல கல்லூரி வளாகங்களின் நாம் நேரடியாகவே காணக் கிடைத்தது. அல்ஹம்துலில்லாஹ் …
இந்நிலையைப் பொறுத்தவரை, முஸ்லிம் மாணவ மாணவியர் தங்களால் இயன்றளவு குரூப் ஸ்டடி போன்ற சூழ்நிலைகளை தவிர்த்துக் கொள்வதே நலமாகும். இருப்பினும் தவிர்க்க இயலாத சூழ்நிலை இருக்குமானால், குரூப் ஸ்டடி நடக்கக்கூடிய இடங்களில், தங்களது பார்வையை தாழ்த்திக் கொள்வது, வரம்பு மீறிய பேச்சுக்களையும், தேவையற்ற விசயங்களையும் தவிர்த்துக்கொள்வது, அதிகமான மாணவ மாணவியரை குரூப் ஸ்டடியில் இணைத்துக் கொள்வது, வகுப்பு முடிந்துவிட்டால் விரைவாக வகுப்பறையைவிட்டு வெளியேறிவிடுவது போன்ற செயல்களால் மார்க்க வரம்புகளை மீறாமல், ஓரளவு தங்களை காத்துக்கொண்டு கல்வியை கற்றுக் கொள்ளலாம்.
இஸ்லாமிய கல்லூரி நிறுவனங்களும் பாடத்திட்டங்களில் கவனம் செலுத்துவது போலவே, இவ்விசயத்திலும் அதிக கவனம் செலுத்தி, மார்க்க வரம்புகளை மீறுவதற்கான சூழ்நிலைகள் ஏற்படாமல் இருப்பதற்கு ஆவண செய்யவேண்டும் என்பதே எமது பேராவல்.
எந்த சூழ்நிலையிலும் மார்க்க வரம்புகளை மீறாத நன்மக்களாக நம் அனைவரையும் இறைவன் ஆக்கிவைப்பானாக …
                                                                                                  முஜாஹித் இப்னு ரஸீன்

MKRdezign

Contact Form

Name

Email *

Message *

Powered by Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget